தூக்கம் வரும் கதைகள்- 20
1. நள்ளிரவுப் பனிப்பொழிவு
வெளியே கும்மிருட்டில் அமைதியாகப் பனி கொட்டிக்கொண்டிருந்தது. ஜன்னலுக்குள், கணப்பு அடுப்பில் நெருப்பு ‘சடசட’வென எரிந்து கதகதப்பைத் தந்தது. ஒரு சூடான காபியுடன் அந்தப் பனிப்பொழிவைப் பார்க்கும்போது, உலகத்தின் அத்தனை கவலைகளும் மறந்துபோய் மனதிற்குள் ஒரு விவரிக்க முடியாத அமைதி குடியேறியது.
கருத்து:
உலகமே உறைந்து கிடக்கும்போதும், உனக்குள் இருக்கும் சிறிய நம்பிக்கைக் கனல் உன்னைக் கதகதப்பாக வைத்திருக்கும்.
2. ஆலமரத்துத் தாலாட்டு
பெரிய ஆலமரத்தின் விழுதுகளை வருடிச் சென்ற காற்றில் ஒரு மெல்லிய இசை கேட்டது. இலைகளின் இடைவெளியில் கசிந்த நிலவொளி, தரையில் வெள்ளிப் பூக்களாய்ச் சிதறிக் கிடந்தது. அந்த நிசப்தத்தில் மரத்தடியில் அமர்ந்திருந்தபோது, இயற்கையின் மடியில் தலைசாய்த்தது போன்ற ஒரு நிம்மதி மனதை வருடியது.
கருத்து:
இயற்கையின் மடியில் அமரும் ஒரு நிமிடம், ஆயிரக்கணக்கான கவலைகளை மறக்கடிக்கும் மருந்தாகும்.
3. கடல் அலைகளின் தாளம்
வெள்ளை நுரை ததும்பும் அலைகள், பாதங்களை மென்மையாக நனைத்துச் சென்றன. ஈர மணலில் பதிந்த சுவடுகள், அடுத்த அலையில் அழிந்தும் போகின்றன. அந்தத் தாளகதி ஓசையில், மனதின் பாரங்கள் கரைந்து போயின. கடலோர நடைப்பயணம், மௌனமான ஒரு ஆத்மார்த்தப் உரையாடலாய் இருந்தது.
கருத்து:
கடந்த காலச் சுவடுகள் அழிந்தாலும் கவலைப்படாதே; கடல் அலைகளைப் போல புதிய தொடக்கங்கள் உன்னைத் தேடி வந்து கொண்டே இருக்கும்.
4. மழைச் சாரலும் மண்ணும்
சுட்டெரிக்கும் வெயிலில் தகித்த பூமிக்கு, முதல் மழைச் சாரல் ஒரு வரப்பிரசாதமாய் அமைந்தது. அந்தப் புழுதி மண்ணில் மழைத்துளிகள் பட்டதும் எழுந்த மண்வாசம், சுவாசத்தை நிறைத்தது. ‘சடசட’வென விழும் மழையின் சீரான சத்தம், மனதின் அத்தனை சலனங்களையும் அடக்கி ஒரு இனிய அமைதியைத் தந்தது.
கருத்து:
நீண்ட காலக் காத்திருப்புக்குப் பின் வரும் வெற்றி, முதல் மழையின் மண்வாசத்தைப் போல எப்போதும் இனிமையானது.
5. அமைதியான ஆற்றுப் பயணம்
ஒரு சிறிய மரப்படகில் மல்லாக்கப் படுத்துக்கொண்டு, மெல்ல நகரும் மேகங்களை ரசித்தபடி ஆற்றுடன் மிதந்தேன். துடுப்பு போடத் தேவையில்லை; நீரோட்டமே படகை மென்மையாக ஏந்திச் சென்றது. கரையில் இருந்த மரங்கள் பின்னோக்கி நகர, மனதின் அலைச்சல்கள் அனைத்தும் அந்த ஆற்றுடன் மெதுவாகக் கரைந்து போயின.
கருத்து:
சில நேரங்களில் வாழ்வின் ஓட்டத்தை எதிர்த்துப் போராடாமல், அதன் போக்கிலேயே அமைதியாக மிதந்து செல்வது பேரானந்தம்.
6. பாட்டியின் கதம்பப் பை
நிலவொளியில் பாட்டியின் மடியில் தலைசாய்த்து, அவர் சொல்லும் விசித்திரக் கதைகளைக் கேட்டபடி உறங்கிய அந்த இரவுகள் பொற்காலம். வற்றாத அன்பும், கதம்பப் பையிலிருந்து வெளிவரும் பழைய கதைகளும் தந்த அந்தப் பாதுகாப்பு, இன்று விலை உயர்ந்த மெத்தைகளில் கூடக் கிடைப்பதில்லை.
கருத்து:
உலகிலேயே பாதுகாப்பான இடம், நம்மை நிபந்தனையின்றி நேசிக்கும் ஒருவரின் மடிதான்.
7. வைக்கோல் போரின் மேல் நிலா
அறுவடை முடிந்த அந்த வயல்வெளி, நிலவொளியில் வெள்ளிப் போர்வை போர்த்தியது போலிருந்தது. மென்மையான வைக்கோல் போரின் மேல் மல்லாக்கப் படுத்துக்கொண்டு, கண்சிமிட்டும் நட்சத்திரங்களை எண்ணியபடி கனவு கண்டோம். அந்தச் சுகமான இதமும், தூரத்தில் கேட்ட பூச்சிகளின் ரீங்காரமும் கொடுத்த அமைதி இன்றும் மனதை விட்டு நீங்கவில்லை.
கருத்து:
ஆடம்பரமான வசதிகளை விட, இயற்கையின் மடியில் கிடைக்கும் எளிய தருணங்களே வாழ்வின் பெரும் செல்வங்கள்.
8. திண்ணை தூக்கம்
ஊர்க் கோவில் திண்ணையின் கல் தரை ஜில்லிட்டிருந்தது. சுற்றிலும் கருவேல மரங்களை உரசி வீசிய தென்றல் காற்று, உடலைத் தழுவியதும் அத்தனை களைப்பும் பறந்துபோனது. அந்த நிசப்தமான இரவில், திண்ணையில் படுத்தபடி ஆந்தையின் குரலைக் கேட்டபடியே தூங்கியது ஒரு தனி சுகம்.
கருத்து:
வாழ்வின் ஓட்டத்தில் இழந்த அமைதியை, ஒரு நொடி இயற்கையின் மடியில் அமர்வதன் மூலம் மீண்டும் மீட்கலாம்.
9. மாட்டு வண்டிப் பயணம்
பழைய மாட்டு வண்டியின் கூரையின் கீழ், வைக்கோல் படுக்கையில் படுத்தபடி பயணம். மாடுகளின் கழுத்தில் கட்டிய சலங்கைகள் ‘டின்… டின்…’ எனச் சீரான தாளத்துடன் ஒலிக்க, அந்தத் தாலாட்டில் மெதுவாகக் கண்கள் சொருகின. வண்டி ஆடும் ஆட்டத்தில், உலகமே மறந்துபோய் ஆழ்ந்த உறக்கம் வந்தது.
கருத்து:
வாழ்வின் வேகம் நம்மைத் துரத்தினாலும், பழமையான நினைவுகளின் தாளம் எப்போதும் மனதிற்கு அமைதியைத் தரும்.
10. கூரை வீட்டின் தாலாட்டு
வெளியே மழை பெய்யத் தொடங்க, ஓட்டு வீட்டின் கூரையில் விழும் துளிகள் ஒரு தாளக்கச்சேரியையே நடத்தின. அந்த ‘டொப் டொப்’ சத்தம் காதுகளுக்குத் தாலாட்டாய் ஒலிக்க, களிமண் சுவர்களின் மண்வாசத்தோடு சுருண்டு படுத்து உறங்கிய அந்த மழையிரவுகள், ஒருபோதும் மறக்க முடியாத வரம்.
கருத்து:
நவீனமான வீடுகள் அமைதியைத் தரலாம், ஆனால் ஓட்டு வீட்டின் மழைச் சத்தம் ஆன்மாவிற்கே நிம்மதியைத் தரும்.
11. மேகங்களின் ஊஞ்சல்
பஞ்சு போன்ற வெள்ளை மேகங்களின் மேல் மல்லாக்கப் படுத்துக்கொண்டு, மெல்ல நகரும் வானில் ஊஞ்சலாடினேன். கீழிருந்து வீசிய தென்றல் மேகங்களை ஏந்திச் செல்ல, நட்சத்திரங்கள் அருகில் கண்சிமிட்ட, உலகத்தின் கவலைகள் அனைத்தும் தொலைந்து போனது. ஒரு நிமிடம் அந்த மென்மையான மேகங்களின் மடியில் தொலைந்து போவதே பேரானந்தம்.
கருத்து:
உலகமே உறைந்து கிடக்கும்போதும், உனக்குள் இருக்கும் சிறிய நம்பிக்கைக் கனல் உன்னைக் கதகதப்பாக வைத்திருக்கும்.
12. நட்சத்திரங்களின் தோட்டம்
இருண்ட விண்வெளியில், கோடிக்கணக்கான நட்சத்திரங்கள் வண்ணமயமான பூக்களாக மலர்ந்திருந்தன. அந்தப் பிரபஞ்சத் தோட்டத்தில், விண்கற்கள் பாதைகளாக அமைய, பால்வெளி மண்டலத்தின் நடுவே மௌனமாக உலா வந்தேன். ஒவ்வொரு நட்சத்திரப் பூவும் ஒரு புதிய உலகத்தின் கதையைச் சொல்ல, அந்தப் பிரம்மாண்டத்தில் நான் தொலைந்து போனேன்.
கருத்து:
இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் பிரம்மாண்டத்தோடு ஒப்பிடும்போது நம் கவலைகள் மிகச் சிறியவை; பிரகாசமான எதிர்காலம் நமக்காகக் காத்திருக்கிறது.
13. பழைய நூலகத்தின் ரகசியம்
தூசி படிந்த அந்தப் பழைய புத்தகங்களின் மணம், கால இயந்திரமாய் என்னைப் பின்னோக்கி இழுத்தது. ஒரு பெரிய சாய்வு நாற்காலியில் அமர்ந்து, மஞ்சள் நிறப் பக்கங்களைப் புரட்டும்போது ஒரு ரகசிய உலகம் திறந்தது. வெளியுலகச் சத்தங்கள் மறைந்து, ஒவ்வொரு வரியும் ஒரு புதிய தேசத்திற்கு என்னைக் கூட்டிச் சென்றது.
கருத்து:
ஒரு நல்ல புத்தகம் ஆயிரம் மனிதர்களின் அனுபவங்களை நமக்கு ஒரே இரவில் கடத்திவிடும் பேராற்றல் கொண்டது.
14. நீல நிறக் குளம்
தெளிந்த நீல நிறக் குளத்தில், பச்சைத் தாமரை இலைகள் மென்மையாக ஊசலாடின. நீர்ப்பரப்பின் மேல் தட்டான்கள் வட்டமிட, அடியில் வண்ண மீன்கள் மௌனமாக நீந்தின. அந்த நிசப்தத்தைக் கவனித்தபோது, மனதின் சலனங்கள் அனைத்தும் அடங்கி, ஒரு தியான நிலையைப் போன்ற பேரமைதி என்னுள் மலர்ந்தது.
கருத்து:
குளம் எவ்வளவு அமைதியாக இருக்கிறதோ, அவ்வளவு தெளிவாகப் பிம்பங்கள் தெரியும்; உன் மனம் அமைதியானால் வாழ்வின் உண்மைகள் புரியும்.
15. பறக்கும் கம்பளம்
இரவின் நிசப்தத்தில், அந்த மாயக் கம்பளம் மேகங்களுக்கு இடையே சத்தமில்லாமல் மிதந்தது. கீழே தூங்கும் ஊரின் விளக்குகள் நட்சத்திரங்களைப் போல மின்னின. குளிர் காற்று முகத்தில் மோத, விண்மீன்களுக்கு அருகாமையில் பறந்த அந்த நொடி, ஈர்ப்பு விசையற்ற ஒரு மந்திர உலகத்தில் இருப்பது போலிருந்தது.
கருத்து:
உனது கற்பனைக்குச் சிறகுகள் கொடு; அது உன்னை இந்த உலகத்தின் எல்லைகளுக்கு அப்பால், நீ விரும்பிய உயரத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும்.
16. மெழுகுவர்த்தியின் நடனம்
இருண்ட அறையில் அந்த ஒற்றை மெழுகுவர்த்திச் சுடர் மட்டும் மெல்ல ஆடிக்கொண்டிருந்தது. சுற்றியுள்ள இருளை விரட்ட அது போராடவில்லை; தன் ஒளியால் மென்மையாகத் தழுவிக்கொண்டிருந்தது. அந்தச் சுடரின் நடனத்தைக் கவனித்தபோது, அமைதி என்னுள் பரவியது. ஒரு சிறிய ஒளி கூடப் பெரிய இருளை வெல்லும் வலிமை கொண்டது.
கருத்து:
உலகம் எவ்வளவு இருட்டாகத் தோன்றினாலும், உனக்குள் இருக்கும் ஒரு சிறு நம்பிக்கைக் கனல் உன்னைப் பிரகாசிக்க வைக்கும்.
17. மூச்சுக் காற்றின் பயணம்
உள்ளே நுழையும் காற்று குளிர்ச்சியாக நுரையீரலை நிரப்பி, ஒரு புத்துயிர் தருகிறது. பின், தேவையற்ற பாரங்களைச் சுமந்து கொண்டு வெப்பமாக வெளியேறுகிறது. இந்தச் சீரான பயணத்தைக் கவனிக்கும்போது, அலைபாயும் மனம் அடங்கி, நிகழ்காலத்தின் பேரமைதி என்னுள் மெல்லக் குடியேறுகிறது.
கருத்து:
மூச்சு விடுவது என்பது வெறும் உயிர்வாழ்தல் மட்டுமல்ல; அது உனக்கும் உனது ஆன்மாவிற்கும் இடையே நடக்கும் ஒரு மௌனமான உரையாடல்.
18. இதழ்கள் விரிக்கும் பூ
அதிகாலைப் பனியில் நனைந்த அந்த மொட்டு, சூரியனின் முதல் கதிர் பட்டதும் மெல்ல விழித்துக்கொண்டது. ஒவ்வொரு இதழும் மிக நிதானமாக, ரகசியம் சொல்வது போல விரிந்தன. அந்த மென்மையான அசைவில் ஒரு பேரமைதி இருந்தது. முழுமையாக மலர்ந்த அந்தப் பூ, தன் நறுமணத்தால் அந்தச் சூழலையே வசந்தமாக்கியது.
கருத்து:
மலர்வதற்கு அவசரப்படாதே; சரியான நேரம் வரும்போது உன் திறமைகள் உலகிற்கு நறுமணமாகத் தெரியும்.
19. மந்திரக் காடு
பச்சை நிற மரங்கள் அடர்ந்த அந்த மந்திரக் காட்டிற்குள் அடி எடுத்து வைத்தேன். சூரிய ஒளி கிளைகளுக்கு இடையே கசிந்து வர, அமைதியான பறவைகளின் கீதங்கள் காற்றில் மிதந்தன. மெதுவான ஒவ்வொரு நடையிலும், நகரத்தின் இரைச்சல்கள் மறைந்து, இயற்கையின் மடியில் ஒரு இனிய அமைதி என்னுள் குடியேறியது.
கருத்து:
காடு என்பது வெறும் மரங்களின் தொகுப்பு அல்ல; அது உன் ஆத்மாவிற்கு அமைதியைத் தரும் ஒரு மந்திர உலகம்.
20. ஒளி வட்டம்
கண்களை மூடி அமர்ந்தேன். மென்மையான பொன்னிற ஒளி, ஒரு கவசமாய் என் உடலைச் சுற்றி மெல்ல மலர்ந்தது. வெளி உலகச் சத்தங்களும் எதிர்மறை எண்ணங்களும் அந்த ஒளி வட்டத்தில் பட்டுத் தெறித்து மறைய, உள்ளுக்குள் ஒரு பேரமைதி நிலவியது. அந்தப் பாதுகாப்பான ஒளியின் மடியில், ஆத்மா நிம்மதியாக ஓய்வெடுத்தது.
கருத்து:
உன்னைச் சுற்றி நீ உருவாக்கும் நேர்மறை எண்ணங்களே, எந்தச் சூறாவளியிலிருந்தும் உன்னைப் பாதுகாக்கும் வலிமையான கவசம்.
