நாய்க்குட்டி கதைகள்- 20

1. வீதி நாயும் வீட்டு நாயும்

ஜன்னல் வழியே வீதி நாயைப் பார்த்த வீட்டு நாய், “உனக்கு பாதுகாப்பான வீடு இல்லையே” எனப் பரிதாபப்பட்டது. அதற்கு வீதி நாய் சிரித்துக் கொண்டே, “எனக்குச் சுவர் இல்லை, ஆனால் இந்த உலகம் முழுவதுமே சுதந்திரம் இருக்கிறது” என்றது.

கருத்து:

வசதிகளை விடச் சுதந்திரமே வாழ்வின் பெரிய வரம்!

2. பள்ளிப் பையில் ஒளிந்த குட்டி

பள்ளிக்குச் செல்லப் பை எடுத்தான் கண்ணன். உள்ளே மென்மையாக ஏதோ அசைய, பார்த்தால் தெருவில் கண்டெடுத்த நாய்க்குட்டி உறங்கிக்கொண்டிருந்தது. கண்ணனின் புன்னகை கண்ட அம்மா, “பாசத்திற்குப் பள்ளி தேவையில்லை” என அணைத்துக் கொண்டார். அன்பு அங்கே பாடமானது!

கருத்து:

உலகில் மிகச் சிறந்த மொழி ‘அன்பு’ மட்டுமே!

3. நடுங்கும் இரவில் போர்வை

குளிர் காற்றில் நடுங்கிய வீதி நாய்க்குட்டியைப் பார்த்தான் இளமாறன். தன்னிடம் இருந்த சிறிய போர்வையை அதன் மேல் போர்த்தி, மெதுவாகத் தட்டிக் கொடுத்தான். அந்த நாய்க்குட்டியின் கண்கள் சொன்ன நன்றியில், அன்றைய இரவு அவனுக்கு மிகவும் கதகதப்பாக மாறியது.

கருத்து:

நாம் பிறருக்குக் கொடுக்கும் ஆதரவு, நம் மனதிற்கும் அமைதியைத் தரும்!

4. காத்திருந்த கண்கள்

வெளிநாடு சென்ற எஜமானின் குரல் வீடியோ காலில் ஒலிக்க, வாலை ஆட்டி ஓடி வந்தது மணி. திரையில் தெரிந்த முகத்தைப் பார்த்ததும், முத்தமிட நினைத்து போனை நக்கியது. தூரம் பிரித்தாலும், அந்த ஈரமான அன்பை எந்தத் திரையாலும் மறைக்க முடியவில்லை!

கருத்து:

மொழிகள் அறியாத ஜீவன்களுக்கு, அன்பு மட்டுமே உலகளாவிய மொழி!

5. முதல் சந்திப்பு

அனாதை இல்லத்து வாசலில் மழையில் நனைந்தபடி நின்றிருந்தது ஒரு குட்டி நாய். அதைப் பார்த்த அன்பு, தன் குடையை விரித்து அரவணைத்தான். இருவரின் கண்களும் சந்தித்தபோது, அங்கு அநாதை என்ற சொல்லே மறைந்து போனது. இரண்டு தனிமை ஒன்றாகி உறவானது!

கருத்து:

அன்பைப் பகிர்ந்து கொள்ள யாரும் அநாதை இல்லை!

6. சமையல் அறைத் திருடன்

அம்மா வெளியே சென்ற சமயம் பார்த்து, மெதுவாகப் பிரிட்ஜைத் திறந்தது மணி. பளபளக்கும் பால் பாட்டிலைக் கண்டு, வாலை ஆட்டியபடி ருசித்து குடித்தது. வாய் முழுவதும் வழிந்த வெள்ளைப் பாலுடன் அகப்பட்டுக் கொண்ட அந்த “புத்திசாலித் திருடன்”, அம்மாவின் கோபத்தையும் புன்னகையாக மாற்றினான்!

கருத்து:

குட்டித் திருட்டுகளிலும் பேரன்பு ஒளிந்திருக்கும்!

7. யோகா செய்யும் நாய்

காலையில் எஜமான் யோகா செய்யத் தொடங்கியதும், வாலை ஆட்டி அருகே வந்தது மணி. அவர் காலைத் தூக்கி ஆசனம் செய்ய, தானும் தன் ஒற்றைக் காலை மெதுவாகத் தூக்கிப் பழகியது. அந்தப் புத்திசாலி நாயின் ஈடுபாட்டில், யோகா அங்கே புன்னகைப் பயிற்சியாக மாறியது!

கருத்து:

நல்ல பழக்கங்கள் யாரையும் எளிதில் தொற்றிக் கொள்ளும்!

8. மறைந்து விளையாடும் குட்டி

திரைச்சீலைக்குப் பின்னால் ஒளிந்துகொண்டு, “யாரும் என்னைப் பார்க்கவில்லை” என நினைத்தது மணி. ஆனால், அதன் குட்டி வால் மட்டும் தாளமிட்டு ஆடிக்கொண்டிருந்தது. அந்தத் துள்ளல் ஆட்டம் ரகசியத்தை உடைக்க, அம்மாவின் சிரிப்பில் ஒளிந்திருந்த மணி சிக்கிக்கொண்டது!

கருத்து:

கள்ளமற்ற அன்பை ஒருபோதும் மறைக்க முடியாது!

9. பிறந்தநாள் கேக் கலாட்டா

“ஹேப்பி பர்த்டே” பாடி மெழுகுவர்த்தியை ஊதத் தயாரானார்கள். ஆனால், அதற்குள் குட்டி மணி முந்திக்கொண்டது! ஒரே ஒரு தாவு… கேக்கில் அதன் மூக்கு பதிந்தது. கிரீம் பூசிய முகத்துடன் அது பார்க்க, பிறந்தநாள் கொண்டாட்டம் சிரிப்பு மழையில் நனைந்தது!

கருத்து:

எதிர்பாராத தருணங்களே சிறந்த நினைவுகளாகின்றன!

10. குரைக்க மறந்த நாய்

அந்நியப் நபர் வரக் கண்டதும், “வொவ் வொவ்” என்பதற்குப் பதில் “வொய் வொய்” என விசித்திரமாகப் பாடியது மணி. அதன் பயத்தில் வந்த அந்த வினோத சத்தத்தைக் கேட்டு, வந்தவர் மிரண்டு ஓடினார். அந்தப் புதுமையான அலறலே வீட்டுக்குச் சிறந்த பாதுகாப்பானது!

கருத்து:

உங்களின் பலவீனமும் சில சமயம் பலமாக மாறும்!

11. காப்பாற்றிய கயிறு

ஆற்று வெள்ளத்தில் தத்தளித்த பூனைக்குட்டியைக் கண்டது மணி. துணிச்சலுடன் ஒரு கயிற்றைக் கவ்விக்கொண்டு ஆற்றில் குதித்தது. பூனைக்குட்டி கயிற்றைப் பற்றிக்கொள்ள, தன் முழு பலத்தால் அதைக் கரை சேர்த்தது மணி. அங்கு பகை மறைந்து உயிர் நேயம் வென்றது!

கருத்து:

ஆபத்தில் உதவுபவனே உண்மையான வீரன்!

12. துப்பறியும் நாய்

காணாமல் போன சிறுமியால் ஊரே பதற்றத்தில் இருந்தது. துப்பறியும் மணி, அவள் விட்டுச் சென்ற ஒற்றைச் செருப்பை மோப்பம் பிடித்தது. புதர்களுக்கு இடையே வேகமாய் ஓடி, பயந்து ஒளிந்திருந்த சிறுமியை வாலை ஆட்டி கண்டுபிடித்தது. மணியின் கூர்மையான மூக்கு ஒரு உயிரைக் காப்பாற்றியது!

கருத்து:

நம்பிக்கையும் முயற்சியும் இருந்தால் முடியாதது எதுவுமில்லை!

13. பாம்பை விரட்டிய வீரன்

தோட்டத்தில் எஜமானை நோக்கிச் சீறி வந்தது ஒரு நாகப்பாம்பு. நொடிப்பொழுதில் பாய்ந்த குட்டி மணி, அச்சமின்றிப் பாம்பை எதிர்த்துத் தைரியமாகக் குரைத்தது. மணியின் வீரமான தடையைக் கண்டு மிரண்ட பாம்பு, புதருக்குள் ஓடி மறைந்தது. அந்தச் சிறிய உருவத்திற்குள் பெரிய சிங்கம் ஒளிந்திருந்தது!

கருத்து:

அளவு முக்கியமல்ல, ஆபத்தில் காட்டும் துணிச்சலே முக்கியம்!

14. மலைப்பயணம்: வழிகாட்டி மணி

செங்குத்தான மலைப்பாதையில் எஜமான் வழிதெரியாமல் தடுமாறினார். முன்னே ஓடிய குட்டி மணி, பாதுகாப்பான பாதையைக் கண்டறிந்து வாலை ஆட்டி அழைத்தது. பனிமூட்டத்திலும் மணியின் கூர்மையான உள்ளுணர்வு வழிகாட்ட, இருவரும் சிகரத்தைத் தொட்டனர். சிறிய கால்களின் பெரிய சாகசம் அது!

கருத்து:

நம்பிக்கை உள்ளவர் பின்னால் சென்றால் பாதைகள் தானாகத் திறக்கும்!

15. இரவு நேரக் காவலாளி

அமைதியான நள்ளிரவில் மதில் ஏறிய திருடனை மோப்பம் பிடித்தது மணி. சிறு குரைப்பால் எஜமானை எழுப்பி, ஆபத்தை முன்கூட்டியே உணர்த்தியது. மணியின் விழிப்புணர்வால் திருடன் மிரண்டு ஓட, அந்தச் சிறிய காவலாளியின் துணிச்சலில் வீடு பாதுகாக்கப்பட்டது!

கருத்து:

விழிப்புணர்வுடன் கூடிய சிறிய முயற்சியும் பெரும் விபத்தைத் தடுக்கும்!

16. அகங்கார நாயும் அன்பான எலியும்

பெரிய உருவம் என்ற கர்வத்தில் குட்டி எலியைத் துரத்தியது மணி. ஒருநாள் மணியின் கால் சிக்கிக்கொண்ட வலையை, அதே எலி தன் கூர்மையான பற்களால் கடித்து விடுவித்தது. அந்தச் சிறிய உதவியில் மணியின் அகங்காரம் கரைந்து, அன்பு அங்கே நண்பனாக மாறியது!

கருத்து:

உருவம் கண்டு எவரையும் எடை போடாதீர்கள்; உதவிக்கு அளவு தேவையில்லை!

17. சோம்பேறி நாயும் சுறுசுறுப்பான அணிலும்

நாள் முழுவதும் தூங்கிய மணியை, சுறுசுறுப்பான அணில் தன் ஓட்டத்தால் எழுப்பியது. “இப்போதே சேமித்தால்தான் மழைக்காலம் இனிக்கும்” என்ற அணிலின் உழைப்பைக் கண்டு, மணி தன் சோம்பலைத் தட்டி எழுந்து உற்சாகமானது. காலம் பொன்னானது என மணி உணர்ந்த தருணம் அது!

கருத்து:

நேரத்தைச் சரியாகப் பயன்படுத்துபவனே வாழ்க்கையை வெல்வான்!

18. கண்ணாடியுடன் சண்டை

கண்ணாடியில் தன் பிம்பத்தைக் கண்ட மணி, அது வேறு நாய் என நினைத்துப் பயங்கரமாகக் குரைத்தது. எதிரே இருந்த பிம்பமும் அதையே செய்ய, நீண்ட போராட்டத்திற்குப் பிறகு மூக்கை முட்டியபோதுதான் உண்மை புரிந்தது. கோபம் மறைந்து, தன் பிம்பத்துடன் விளையாடத் தொடங்கியது மணி!

கருத்து:

நம் கோபமும் பயமும் பெரும்பாலும் நம் அறியாமையின் பிம்பமே!

19. பகிர்ந்துண்ணும் பண்பு

தன் எலும்புத் துண்டை ருசிக்கத் தயாரானது மணி. அப்போது பசியால் தள்ளாடியபடி வந்த ஒரு வயதான நாயைக் கண்டது. தயக்கமின்றித் தன் உணவை அதன் முன் தள்ளி வைத்தது மணி. அந்தப் பெரிய நாயின் பசி தீர்ந்த திருப்தியில், மணியின் மனமும் வயிறும் ஒருசேர நிறைந்தது!

கருத்து:

கொடுப்பதில் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சியே உண்மையான செல்வம்!

20. பொறாமை வேண்டாம்

புதிதாக வந்த பூனைக்குட்டியைக் கண்டு, தன் இடம் பறிபோனதாக வருந்தியது மணி. ஆனால், விளையாடும்போது மணி தடுமாறி விழ, அந்தச் சின்னஞ்சிறு பூனை தன் தலையால் முட்டித் தாங்கியது. அந்த அன்பில் மணியின் பொறாமை கரைந்து, இருவரும் இணைபிரியா நண்பர்களாயினர்!

கருத்து:

பொறாமையை விடப் பெரியது பகிர்ந்துகொள்ளும் அன்பு!