சிறு நீதி கதைகள் -10

1. உன்னை நீயே செதுக்கு: உன்னதப் பயணம்

சிற்பி ஒருவன் பிற சிலைகளைப் பார்க்காமல், தன் கையில் இருந்த கல்லையே தினமும் மெருகேற்றினான். “ஏன் ஒப்பிடவில்லை?” என்றதற்கு, “நேற்றைய என் கைவண்ணத்தை விட இன்றைய சிலை அழகாக இருப்பதே என் வெற்றி” என்றான் புன்னகையுடன்.

கருத்து:

உங்களை மற்றவர்களோடு ஒப்பிட்டு வாடாதீர்கள். நேற்றைய உங்களை விட இன்றைய நீங்கள் ஒரு படி முன்னேறினால், அதுவே உண்மையான வெற்றி!

2. தவளையும் பாம்பும்: புத்திசாலித்தனமே பலம்!

தன்னைப் பிடிக்க வந்த கருப்புப் பாம்பைக் கண்ட தவளை, “உன் பின்னால் அதை விடப் பெரிய பாம்பு வருகிறது” எனப் பொய் சொல்லித் திசை திருப்பியது. பாம்பு பயந்து பின்னால் திரும்பிய அந்த ஒரு நொடியில், தவளை தண்ணீருக்குள் குதித்துத் தப்பியது!

கருத்து:

எதிரி உங்களை விடப் பலசாலி என்றால், மோதக் கூடாது; சமயோசித புத்தியால் மட்டுமே அவரை வீழ்த்தி வெற்றி பெற முடியும்.

3. உழைப்பின் ரகசியம்: வேர்வைத் துளி

“ஒரு ரூபாய் சம்பாதித்து வந்தால் தான் உணவு” என்றார் தந்தை. மகன் கஷ்டப்பட்டு உழைத்து அந்த ரூபாயைக் கொண்டு வந்தபோது, அதைத் தந்தை கிணற்றில் எறியச் சொன்னார். மகன் பதறினான். “உன் உழைப்பு என்பதால் தான் எறிய மனமில்லை” எனத் தந்தை சிரித்தார்!

கருத்து:

கஷ்டப்பட்டு உழைத்துச் சம்பாதிக்கும் வரை, பணத்தின் மதிப்பும் உழைப்பின் உன்னதமும் யாருக்கும் புரிவதில்லை.

4. அம்மா தந்த பாடம்: நிழலின் அருமை

பசியால் வாடிய சிறுவன் தன் உணவைப் பகிர்ந்து கொள்ள மறுத்தான். ஆனால், அம்மா தன் உணவைச் சிறுவனுக்குக் கொடுத்துவிட்டு, “எனக்குப் பசியில்லை” எனப் புன்னகைத்தாள். அவள் கண்கள் பசியைச் சொன்னாலும், அன்பு அதை மறைத்தது; தியாகத்தின் பொருளை அன்று உணர்ந்தான்!

கருத்து: உலகிலேயே பிரதிபலன் பாராத ஒரே தூய அன்பு தாயன்பு மட்டுமே. அவர்களின் தியாகத்தை மதிக்கக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

5. நேரத்தின் மதிப்பு: தவறிய ஒரு நிமிடம்!

நேர்முகத் தேர்வுக்குச் சரியாக ஒரு நிமிடம் தாமதமாக வந்தான் அகிலன். கதவுகள் மூடப்பட்டன, அவனது கனவு வேலை ஒரு நொடியில் கைநழுவியது. கடிகாரத்தின் முட்கள் அவனிடம் சொன்னது: “நீ என்னைக் கவனிக்கவில்லை, இப்போது நான் உன்னைக் கவனிக்க மாட்டேன்!”

கருத்து:

காலம் பொன் போன்றது; தவறிய ஒரு நிமிடம் உங்கள் வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய வாய்ப்பையே தட்டிப் பறித்துவிடும்.

6. சுத்தம் தரும் சுகம்: ஒரு சிறு மாற்றம்!

சாலையில் கிடந்த மிட்டாய் காகிதத்தைச் சிறுவன் ஒருவன் எடுத்துத் தூரத்திலிருந்த குப்பைத் தொட்டியில் போட்டான். அதைப் பார்த்த பெரியவர்கள் வெட்கித் தலைகுனிந்தனர். அன்று முதல் அந்த ஊரே குப்பையில்லாப் பூஞ்சோலையாக மாறியது. ஒரு சிறுவனின் ஒழுக்கம் ஊரையே மாற்றியது!

கருத்து:

மாற்றம் உன்னிடமிருந்தே தொடங்கட்டும். உன் ஒருவனின் நற்செயல் ஆயிரம் பேரை நல்வழிப்படுத்தும் ஒரு பெரும் புரட்சியாக மாறலாம்!

7. விட்டுக்கொடுத்தல்: அறிவாளியின் அடையாளம்!

ஒரே குறுகிய பாலத்தில் எதிரெதிரே வந்த இரு ஆடுகள் மோதிக்கொண்டன. ஆனால், பின்னால் வந்த புத்திசாலி ஆடு மண்டியிட்டுப் படுத்துக்கொண்டது. மற்றொரு ஆடு அதன் மேல் ஏறிச் சென்றது. இருவரும் பாதுகாப்பாகக் கரை சேர்ந்தனர். வீண் பிடிவாதம் அழிவைத் தரும்; விட்டுக்கொடுத்தல் வாழ்வைத் தரும்!

கருத்து:

சண்டையிட்டு வெல்வதை விட, விட்டுக்கொடுத்து வாழ்வதே உண்மையான புத்திசாலித்தனம். அமைதியே ஒருவனின் மிகப்பெரிய ஆயுதம்!

8. சிட்டுக்குருவியின் கூடு: உதவும் குணம்!

பெரு மழையில் கூடு கலைந்து நனைந்து தவித்தது சிட்டுக்குருவி. தன் பெரிய கூட்டில் இடம் கொடுத்து அரவணைத்தது காகம். உருவத்தில் கருப்பானாலும் மனதால் வெள்ளையாய் நின்றது காகம். ஆபத்தில் உதவுபவனே உண்மையான உறவு!

கருத்து:

துன்பத்தில் இருப்பவர்களுக்கு தயங்காமல் உதவும் குணம் கொண்டவர்களே இவ்வுலகின் மிகச்சிறந்த மனிதர்கள். உதவி செய்ய உருவம் தடையல்ல!

9. மீன்களின் ரகசியம்: ஒற்றுமையே பலம்!

தூண்டிலில் புழுவைக் கண்ட மீன்கள், அவசரப்படாமல் ஒரு திட்டம் தீட்டின. அனைத்தும் சேர்ந்து தூண்டில் கயிற்றைச் சுழற்றிப் பாறையில் சிக்க வைத்தன. வேடன் திணற, மீன்கள் அனைத்தும் பாதுகாப்பாக ஆழத்திற்குச் சென்றன. புத்திசாலித்தனமான திட்டமே உயிரைக் காத்தது!

கருத்து:

ஆபத்து நேரத்தில் பதறாமல், ஒருமித்த கருத்துடன் செயல்பட்டால் எப்பேர்ப்பட்ட சதியிலிருந்தும் தப்பித்து விடலாம்.

10. நிலாவும் நட்சத்திரங்களும்: ஏற்ற இறக்கம்!

முழு நிலவாய் ஜொலித்த நிலா, தன் அழகைக் கண்டு கர்வம் கொண்டது. மேகங்கள் அதை மறைக்க, மெல்லத் தேய்ந்து காணாமல் போனது. இருளில் தன் தவறை உணர்ந்து பணிவு கொள்ள, மீண்டும் மெல்ல வளர்ந்து முழுமையடைந்தது. பணிவே பேரழகு!

கருத்து:

வாழ்வில் உயர்வு வரும்போது தலைக்கனம் கொள்ளாதே; தாழ்வு வரும்போது தளர்ந்து விடாதே. இரண்டுமே கடந்து போகும் மாற்றங்களே!