கற்பனை குட்டி கதைகள் -20

1. நிறம் மாறிய முயல்!

வெள்ளை முயல் ஒன்று ஆசையாகச் சிவப்பு முள்ளங்கிகளைச் சாப்பிட்டது. முள்ளங்கிச் சாறு பட்டு அதன் வாய், காதுகள் எல்லாம் சிவப்பாக மாறின! அதைப் பார்த்த நண்பர்கள், “நீ விசித்திர முயலாக மாறிவிட்டாயே!” என ஆச்சரியப்பட, முயல் பெருமையோடு சிரித்தது.

கருத்து:

புதுமையான மாற்றங்கள் எப்போதும் மற்றவர்களின் கவனத்தை ஈர்க்கும்; அது மகிழ்ச்சியைத் தரும்!

2. பறக்க ஆசைப்பட்ட மீன்!

வானில் பறக்க ஆசைப்பட்டுத் துள்ளிக் குதித்தது ஒரு மீன். அதைப் பார்த்த தும்பி, “நண்பனே! நீ தண்ணீரில் நீந்துவது அழகு; நான் காற்றில் பறப்பது அழகு. உன் திறமையை அங்கீகரித்து வாழு, அதுவே உனக்குப் பாதுகாப்பு!” என இனிமையாக அறிவுரை கூறியது.

கருத்து:

மற்றவர்களைப் பார்த்து ஆசைப்படுவதை விட, நம்மிடம் உள்ள தனித்துவமான திறமையை உணர்ந்து வாழ்வதே சிறப்பு!

3. கர்ஜிக்க மறந்த சிங்கம்!

கர்ஜிக்கத் தெரியாமல் “மியாவ்” எனப் பூனை போலக் கத்தியது சிங்கக்குட்டி. அதைப் பார்த்த எலி, “பயப்படாதே நண்பா! உன் குரல் உனக்குள்ளேதான் இருக்கிறது. ஒருமுறை ஆழமாக மூச்சை இழுத்துச் சத்தமிடு!” எனத் தைரியம் சொல்ல, சிங்கக்குட்டி கம்பீரமாகக் கர்ஜித்துக் காட்டை அதிரவைத்தது!

கருத்து:

சிறியவர்களின் நல்ல வார்த்தைகள் பெரியவர்களுக்குப் பெரிய நம்பிக்கையையும் தைரியத்தையும் கொடுக்கும்.

4. குடை பிடித்த காளான்!

திடீரெனப் பெய்த மழையில் நனைந்து நடுங்கின குட்டி எறும்புகள். அதைப் பார்த்த ஒரு பெரிய காளான், “நண்பர்களே! என் அடியில் வந்து நில்லுங்கள்” என அன்புடன் அழைத்தது. எறும்புகள் அனைத்தும் காளான் குடையின் கீழ் தஞ்சமடைந்து, நனையாமல் பாதுகாப்பாக வீடு திரும்பின!

கருத்து:

ஆபத்துக் காலத்தில் பிறருக்கு அடைக்கலம் கொடுப்பதே ஆகச்சிறந்த மனிதநேயம் (மற்றும் உயிரின நேயம்)!

5. நிலா மாமாவின் மிட்டாய்!

வானிலிருந்து விழுந்த ஒரு பிரகாசமான மிட்டாயைச் சாப்பிட்டான் கவின். அடுத்த நொடி, அவனது கால்கள் மெதுவாகத் தரையிலிருந்து உயர்ந்து, காற்றில் மிதக்கத் தொடங்கினான்! மேகங்களைத் தொட்டு விளையாடிய கவின், நிலா மாமாவிற்கு ‘டாட்டா’ காட்டிவிட்டு மெல்லத் தரைக்குத் திரும்பினான்.

கருத்து:

குழந்தைகளின் கற்பனைத் திறனுக்கு வானமே எல்லை; அந்தப் புதுமையான சிந்தனைகளே அவர்களை உயரப் பறக்க வைக்கும்!

6. பேசும் பொம்மைகள்!

வீடே நிசப்தமானது, குழந்தைகள் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில்! திடீரென கரடி பொம்மை மெல்ல எழுந்து, “இன்னைக்கு பாப்பா என்னை ரொம்ப அன்பா கட்டிப்பிடிச்சா!” என்றது. உடனே கார் பொம்மை, “நானும் படுக்கைக்குக் கீழே உருண்டு போயிட்டேன், என்னைத் தேடி கண்டுபிடிச்சாங்க!” என மகிழ்ந்து பேசின.

கருத்து:

குழந்தைகள் காட்டும் தூய்மையான அன்பிற்கு ஜடப் பொருட்களும் உயிர் பெறும் என்பதுதான் அழகான கற்பனை!

7. மேகப் பொதி!

மலை உச்சியில் நின்றிருந்த கயல், பஞ்சு மிட்டாய் போன்ற மேகம் ஒன்றை மெல்லத் தொட்டுப் பிடித்தாள். அதைத் தன் பையில் போட்டு வீட்டிற்கு எடுத்து வந்தாள். அறை முழுவதும் குளுமையான பனி படர, அந்த மேகம் அவளுக்கு மென்மையான படுக்கையாக மாறியது!

கருத்து:

குழந்தைகளின் தூய்மையான கற்பனையில் எட்டாத உயரத்தில் இருக்கும் மேகம் கூட எளிய விளையாட்டுப் பொருளாகும்.

8. மந்திரப் பென்சில்!

முகிலுக்கு ஒரு விசித்திர பென்சில் கிடைத்தது. அவன் காகிதத்தில் ஒரு ஆப்பிள் வரைய, அது நிஜமான பழமாக மாறியது! உடனே ஒரு அழகான பட்டாம்பூச்சியை வரைய, அது சிறகடித்துப் பறந்தது. மகிழ்ச்சியில் அவன் வரைந்த வண்ணங்கள் எல்லாம் அறையை ஒரு நந்தவனமாக மாற்றின!

கருத்து:

நம் கற்பனைத் திறனுக்கு உயிர் கொடுத்தால், இந்த உலகமே ஒரு அழகான ஓவியமாக மாறும்!

9. நட்சத்திரப் பூக்கள்!

இரவில் தோட்டத்தில் இறங்கி வந்த நட்சத்திரங்கள், பூக்களாக மலர்ந்தன! அவை செடிகளில் மின்னிய அழகு, அந்தப் பகுதியை ஒரு சொப்பன லோகமாக மாற்றியது. சிறுமி நிலா அவற்றைத் தொட்டபோது, கை முழுவதும் வைரத் துகள்களாய் ஒளி வீச, முழுத் தோட்டமுமே நிலவொளியில் நனைந்தது.

கருத்து:

உலகமே உறங்கும் நேரத்தில், இயற்கையின் மடியில் நிகழும் அற்புதங்கள் கண்ணுக்குப் புலப்படாத பேரழகு!

10. நன்றி சொன்ன செடி!

தினமும் வாடிய செடிக்கு அன்போடு நீர் ஊற்றினான் கவின். ஒரு காலை வேளையில், அந்தச் செடி இதுவரை இல்லாத அழகான நறுமணப் பூவை மலரச் செய்தது! அதன் மென்மையான அசைவு, கவினுக்குத் தலைவணங்கி ‘நன்றி’ சொல்வது போல இருக்க, அவன் மகிழ்ச்சியில் துள்ளிக்குதித்தான்.

கருத்து:

நாம் காட்டும் சிறு அன்பு, இயற்கையிடமிருந்து மிகப்பெரிய பரிசாகத் திரும்பக் கிடைக்கும்!

11. பொய் சொன்னால் வளரும் மூக்கு!

“ஹோம்வொர்க் முடிச்சிட்டேன்” எனப் பொய் சொன்னான் வருண். அடுத்த நொடி அவன் மூக்கு ஒரு இன்ச் வளர்ந்தது! பயந்துபோய் அடுத்த பொய் சொல்ல, மூக்கு இன்னும் நீண்டு கதவைத் தட்டியது. உண்மையைச் சொன்னதும் மூக்கு பழையபடி மாற, வருண் நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டான்!

கருத்து:

உண்மையைச் சொல்வது எப்போதும் நிம்மதி தரும்; பொய் சொன்னால் அது நம்மையே காட்டிக்கொடுத்துவிடும்!

12. சோம்பேறி எறும்பு!

மற்ற எறும்புகள் உணவு சேகரிக்க, ‘சிப்பி’ எறும்பு மட்டும் பாடிக்கொண்டு விளையாடியது. திடீரென மழை பெய்ய, உணவின்றி தவித்தது சிப்பி. நண்பர்கள் கொடுத்த உணவை உண்டு உயிர் பிழைத்த அது, “இனி காலமறிந்து உழைப்பேன்!” என உறுதி பூண்டது.

கருத்து:

உழைக்க வேண்டிய நேரத்தில் உழைத்தால், கஷ்ட காலத்தில் கவலைப்பட வேண்டிய அவசியம் இருக்காது!

13. பகிர்ந்துண்ட குரங்குகள்!

ஒரு பெரிய மாம்பழத்தைக் கண்டன சிப்புவும் சுப்புவும். சண்டையிடாமல் ஆளுக்குப் பாதியாகப் பிரித்துச் சுவைத்தன. தனியாகச் சாப்பிட்டதை விட, இருவரும் சேர்ந்து சிரித்துப் பேசியபடி சாப்பிட்டது அந்தப் பழத்தை இன்னும் தித்திகச் செய்தது!

கருத்து:

உணவைப் பகிர்ந்துண்ணும்போது வயிறு மட்டுமல்ல, மனமும் இரட்டிப்பு மகிழ்ச்சியில் நிறையும்!

14. சூரியனும் காற்றும்!

யார் பலசாலி எனச் சூரியனுக்கும் காற்றுக்கும் போட்டி வந்தது. பலமாக வீசிய காற்று வழிப்போக்கனின் சட்டையைப் பிரிக்க முடியாமல் தோல்வியுற்றது. ஆனால், சூரியன் மென்மையாகத் தன் வெப்பத்தைப் பரப்ப, வெப்பம் தாங்காத அந்த மனிதன் தானாகவே சட்டையைக் கழற்றினான். அன்பே வென்றது!

கருத்து:

அதிகாரத்தாலும் கோபத்தாலும் சாதிக்க முடியாததை, அன்பாலும் மென்மையாலும் எளிதில் சாதிக்கலாம்.

15. வானவில்லின் ரகசியம்!

“நான்தான் அழகு!” என வானவில்லின் ஏழு நிறங்களும் சண்டையிட்டன. அப்போது மழை பெய்ய, பயந்த நிறங்கள் அனைத்தும் ஒன்றையொன்று இறுகப் பிடித்துக்கொண்டன. மழை நின்றதும், அவை ஒன்றாகச் சேர்ந்து வானில் ஒரு அழகான பாலமாக ஜொலித்தன. ஒற்றுமையே பேரழகு!

கருத்து:

தனித்தனியாக இருப்பதை விட, அனைவரும் இணைந்து செயல்படும்போது உலகம் இன்னும் அழகாக மாறும்.

16. விதையின் பயணம்!

மண்ணுக்குள் புதைந்த சிறு விதை, மழையில் நனைந்து மெல்லக் கண் விழித்தது. இருட்டைத் தாண்டி சூரியனை நோக்கித் தன் கைகளை நீட்டியது. காலங்கள் ஓட, அந்தச் சிறு விதை இன்று வானைத் தொடும் ஆலமரமாக உயர்ந்து நின்று பறவைகளுக்குத் தஞ்சம் அளிக்கிறது!

கருத்து:

பொறுமையும் விடாமுயற்சியும் இருந்தால், ஒரு சிறிய தொடக்கம் மிகப்பெரிய வெற்றியைத் தரும்.

17. ஏன் தூக்கம் வருது?

இரவு வந்ததும் நிலா மாமா மெல்லக் கீழே இறங்கி வருகிறார். தன் பையிலிருந்து மின்னும் ‘கனவுப் பொடியை’ எடுத்து குழந்தைகளின் இமைகளில் தூவுகிறார். அந்தப் பொடி பட்டதும், கண்கள் தானாகச் சொக்க, அழகிய கனவு உலகிற்குள் குழந்தைகள் பயணிக்கத் தொடங்குகிறார்கள்!

கருத்து:

அமைதியான உறக்கமே அடுத்த நாள் காலையை உற்சாகமாக மாற்றும் மந்திரத் திறவுகோல்!

18. கடல் ஏன் உப்பாக இருக்கிறது?

உப்பை அள்ளிக் கொடுக்கும் ஒரு ‘மந்திரக் கல்’ தவறி கடலுக்குள் விழுந்தது. அன்று முதல் அது இடைவிடாமல் உப்பைக் கொட்டிக்கொண்டே இருக்க, தெளிந்த கடல் நீர் மெல்ல உப்பாக மாறியது! அந்தக் கல் இன்றும் கடலின் ஆழத்தில் தன் வேலையைச் செய்துகொண்டே இருக்கிறது.

கருத்து:

சிறிய மாற்றங்கள் கூட பெரிய பரப்பில் நிலையான விளைவுகளை ஏற்படுத்தும்!

19. நிழல்களின் உலகம்

பூமி இருண்டபோது, மனிதர்களின் நிழல்கள் சுவர்களில் இருந்து கீழே இறங்கி நடக்கத் தொடங்கின. அவை மனிதர்களைப் போலப் பேசின, சிரித்தன, தங்களின் சொந்தக் கனவுகளைப் பகிர்ந்துகொண்டன. மனிதன் தன் நிழலை அடக்க நினைத்தபோது, அது “நீயே என் நிழல்” என்று கூறி விண்மீனாக மறைந்தது!

கருத்து: உன்னைச் சார்ந்திருப்பவர்களை நீ அடிமைப்படுத்த நினைத்தால், உனக்கான அடையாளத்தையே நீ இழப்பாய்!

20. பேசும் ஓவியம்

அவன் வரைந்த அந்தப் பெண் ஓவியம் திடீரெனக் கண் சிமிட்டிப் பேசியது. “ஏன் என்னை இவ்வளவு சோகமாக வரைந்தாய்?” எனக் கேட்டது. அவன் தன் தூரிகையால் அவளுக்கு ஒரு புன்னகையை வரைந்தான். அடுத்த நொடி, அந்த ஓவியம் நிஜப் பெண்ணாக மாறி அவனுக்கு நன்றி கூறி தப்பியோடியது!

கருத்து: நம் கையில் இருக்கும் கலைக்கு, ஒரு சோகமான உலகத்தைக்கூட மகிழ்ச்சியாக மாற்றும் சக்தி உண்டு!