அறிவுரை கதைகள்- 12

1. அப்பா தைத்த செருப்பு: மௌனமான அன்பு

கிழிந்த செருப்பை ஒட்டவைக்கக் காசில்லாமல் நின்ற மகனுக்கு, தன் காலணி அறுந்ததையும் பொருட்படுத்தாமல், வியர்வை சிந்தத் தைத்துக் கொடுத்தார் அப்பா. அவர் கைகளில் குத்திய ஊசி வலியை விட, மகனின் கால்கள் தரையில் படக்கூடாது என்ற அக்கறையே மேலோங்கி நின்றது.

கருத்து:

தந்தையின் அன்பு வார்த்தைகளில் இருப்பதில்லை; அவர் சிந்தும் வியர்வையிலும், நம்மை உயர்த்த அவர் தேய்க்கும் காலணிகளிலுமே ஒளிந்திருக்கிறது!

2. பகிர்ந்துண்ட ஆப்பிள்: தியாகத்தின் வெற்றி

பசியில் இருந்த நண்பனுக்கு, தன்னிடம் இருந்த ஒரே ஆப்பிளைப் பாதி பகிர்ந்து கொடுத்தான் ரவி. அந்தப் பகிர்வு, பின்னாளில் அவன் கஷ்டப்பட்டபோது நண்பன் செய்த பேருதவியாகத் திரும்பியது. சிறு துண்டு ஆப்பிள், பெரும் மாற்றத்தை விதைத்தது!

கருத்து:

எதிர்பார்ப்பு இல்லாமல் நாம் கொடுக்கும் சிறு உதவியும், காலப்போக்கில் நமக்குத் தேவையான பெரும் நன்மையாகவே வந்து சேரும்.

3. கோபமும் ஆணியும்: ஆறாத வடுக்கள்

கோபத்தில் சுவரில் அடித்த ஆணிகளைப் பிடுங்கிவிடலாம்; ஆனால், அந்த ஓட்டைகளை மறைக்க முடியாது. அதுபோலவே, ஆத்திரத்தில் நாம் கொட்டும் கசப்பான வார்த்தைகள், உறவுகளின் மனதில் என்றும் மாறாத வடுக்களாகவும், ஆறாத காயங்களாகவும் நிலைத்து விடுகின்றன.

கருத்து:

வார்த்தைகளைத் தேர்ந்து எடுங்கள்; ஒரு நிமிடம் காட்டும் கோபம், பல ஆண்டுகால அன்பைச் சிதைத்துவிடும்!

4. முதியவரின் கண்ணாடி: பார்வையின் ரகசியம்

அழுக்கான கண்ணாடியைப் போட்டிருந்த முதியவர், உலகம் மங்கலாக இருப்பதாக வருந்தினார். பேரனோ கண்ணாடியைத் துடைத்துத் தந்தான்; இப்போது உலகம் அழகாகவும், தெளிவாகவும் தெரிந்தது. மாற்றம் அவரிடம் இருந்ததே தவிர உலகத்தில் அல்ல!

கருத்து:

உங்கள் எண்ணங்கள் தெளிவானால் மட்டுமே, இந்த உலகம் உங்களுக்கு அழகாகவும், வாய்ப்புகள் நிறைந்ததாகவும் காட்சியளிக்கும்.

5. அரை கிளாஸ் பால்: பார்வையின் வித்தியாசம்

அரை கிளாஸ் பாலைக் கண்ட ஒருவன், “பாதி காலி” என வருந்தினான். மற்றொருவனோ, “பாதி நிறைந்துள்ளதே” என மகிழ்ந்தான். பால் அளவு மாறவில்லை; ஆனால், அதை அவர்கள் பார்க்கும் விதம் அவர்களின் மகிழ்ச்சியைத் தீர்மானித்தது.

கருத்து:

குறைகளைத் தேடுபவர்களுக்கு உலகம் குறையாகவே தெரியும். நிறைவுகளைத் தேடுங்கள், வாழ்க்கை வசந்தமாகும்!

6. கழுதையும் கிணறும்: விஸ்வரூபம்

கிணற்றில் விழுந்த கழுதையை மூட மண்ணைக் கொட்டினார்கள். ஆனால், அது தன் மேல் விழுந்த ஒவ்வொரு பிடி மண்ணையும் உதறித் தள்ளி, அதையே படிக்கல்லாக மாற்றி மேலே ஏறி வந்தது. மரணம் என்று நினைத்த குழி, அதற்கு ஏணியாக மாறியது!

கருத்து:

மற்றவர்கள் உங்களை வீழ்த்த எறியும் கற்களையும், சொல்லும் விமர்சனங்களையும் உங்களின் முன்னேற்றத்திற்கான படிக்கட்டுகளாக மாற்றிக் கொள்ளுங்கள்.

7. தண்ணீர் கிளாஸ்: சுமக்கும் நேரம்

ஒரு கிளாஸ் தண்ணீரைச் சிறிது நேரம் பிடித்திருந்தால் பாரம் தெரியாது. மணிநேரக் கணக்கில் பிடித்திருந்தால் கை மரத்துப் போகும். அதுபோலவே, கவலைகளையும் நீண்ட நேரம் சுமந்தால் மனமே பலவீனப்படும்.

கருத்து:

கவலைகளின் எடையை விட, அதை எவ்வளவு நேரம் மனதில் வைத்திருக்கிறீர்கள் என்பதே முக்கியம். அவ்வப்போது பாரத்தை இறக்கி வைக்கப் பழகுங்கள்!

8. யாரையும் எடை போடாதே: உண்மைத் திறன்

அழுக்கு உடையில் வந்த முதியவரைப் பார்த்து உணவக ஊழியர் அவமதித்தார். ஆனால், அவரோ அந்த ஊரின் மிகப்பெரிய கொடையாளர்! உருவத்தைக் கண்டு கேலி செய்த ஊழியர், பின்னாளில் தன் தவறை உணர்ந்து வெட்கித் தலைகுனிந்தார்.

கருத்து:

புத்தகத்தின் அட்டையை வைத்து அதன் கதையை எடை போடாதீர்கள். ஒருவரின் உண்மையான மதிப்பு அவர் வெளித்தோற்றத்தில் அல்ல, செயல்பாடுகளிலேயே உள்ளது!

9. நிஜ உலகம்: திரைக்கு வெளியே!

பூங்காவில் அமர்ந்து மொபைலில் இயற்கை காட்சிகளை ரசித்துக் கொண்டிருந்தான் ஒருவன். ஆனால், அவன் அருகிலேயே பூத்திருந்த நிஜமான மலரின் வாசனையையும், பறவைகளின் இசையையும் அவன் உணரவே இல்லை. அவன் உலகம் நான்கு அங்குலத் திரைக்குள் சுருங்கிப் போனது!

கருத்து:

திரைக்குப் பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் உலகத்தை விட, உங்கள் கண்களுக்கு முன்னால் விரிந்திருக்கும் நிஜ உலகமே மிக அழகானது. வாழக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்!

10. சோம்பேறிச் சிட்டுக்குருவி: தள்ளிப்போடாதே!

கூடு கட்டத் தேவையான வைக்கோலை “நாளை சேகரிக்கலாம்” எனத் தள்ளிப்போட்டது ஒரு குருவி. அன்று இரவு வீசிய பெருமழையில் வைக்கோல் அனைத்தும் அடித்துச் செல்லப்பட்டன. ஒரு நிமிடம் சோம்பேறித்தனம், அக்குருவியை வீடின்றித் தவிக்கவிட்டது.

கருத்து:

“நாளை” என்பது ஒரு மாயை; வெற்றிக்கான சரியான நேரம் “இன்று” மட்டுமே. தள்ளிப்போடுவது வெற்றியைத் தள்ளி வைப்பதற்குச் சமம்!

11. வெள்ளைத்தாளும் கருப்புப் புள்ளியும்

ஆசிரியர் ஒரு பெரிய வெள்ளைத்தாளின் நடுவில் சிறு கருப்புப் புள்ளியை வைத்தார். மாணவர்கள் அனைவரும் அந்தப் புள்ளியை மட்டுமே கவனித்தனர்; ஆனால், அந்தப் புள்ளியைச் சுற்றி இருந்த பரந்த வெண்மையை யாரும் கவனிக்கவில்லை. நம் பார்வையும் அப்படித்தான்!

கருத்து:

ஒருவரின் நூறு நன்மைகளை மறந்து, ஒரு சிறு குறையை மட்டும் பெரிதுபடுத்தாதீர்கள். குறைகளைத் தாண்டி நன்மைகளைப் பார்க்கப் பழகுங்கள்!

12. விதை போட்ட தாத்தா: வருங்கால நிழல்

தள்ளாத வயதில் மாங்கன்று நட்டுக்கொண்டிருந்த தாத்தாவைப் பார்த்து, “இதன் பழத்தை நீங்கள் உண்ணப்போவதில்லை, பின் ஏன் நடுகிறீர்கள்?” என ஒருவர் கேட்டார். “நான் இன்று உண்பது என் முன்னோர்கள் நட்டது; நாளை என் பேரன் உண்பது நான் நட்டதாக இருக்கட்டும்!” என்றார் தாத்தா.

கருத்து:

சுயநலமற்ற செயலே உண்மையான அறம். நாம் இன்று செய்யும் சிறு நன்மைகள், நாளை ஒரு தலைமுறையையே காக்கும் நிழலாக மாறும்!