பூனை குட்டிக் கதைகள் -10

1. எலியும் பூனையும்

ஒரு பூனை எலியைத் துரத்தியது. எலி ஒரு சிறிய பொந்துக்குள் புகுந்துகொண்டது. பூனை வெளியே காத்திருந்தது. எலி மெல்ல எட்டிப்பார்த்து, “ஏன் என்னைக் கொல்ல நினைக்கிறாய்?” என்றது. பூனை சொன்னது, “உன்னைக் கொல்ல அல்ல, விளையாடவே துரத்தினேன். தனியாக இருப்பது எனக்குப் பிடிக்கவில்லை!”

கருத்து:

எதிரிகளிடமும் சில நேரங்களில் தனிமை மறைந்திருக்கும்.

2. கண்ணை மூடிய பூனை

ஒரு பூனை பாலைத் திருடி குடித்தது. அது தன் கண்ணை மூடிக்கொண்டால் உலகம் இருட்டாகிவிடும், யாரும் தன்னைப் பார்க்க மாட்டார்கள் என்று நினைத்தது. ஆனால், வீட்டுக்காரர் பின்னால் நின்று சிரித்துக்கொண்டிருந்தார். பாவம் பூனை, தப்பை மறைக்க நினைத்து மாட்டிக்கொண்டது.

கருத்து:

நாம் உண்மையை மறைத்தாலும் உலகம் அதைத் கவனித்துக் கொண்டே இருக்கும்.

3. சிங்கமும் பூனையும்

ஒரு பூனை கண்ணாடியில் தன்னைப் பார்த்தது. அதன் நிழல் ஒரு சிங்கம் போலத் தெரிந்தது. “நானும் ஒரு வீரன்தான்” என்று நினைத்து கர்ஜித்தது. அப்போது ஒரு நாய் வர, பூனை பயந்து மரம் ஏறியது. நிழல் தைரியத்தைத் தரும், ஆனால் நிஜம் தான் பலத்தைத் தரும்.

கருத்து:

வெறும் தோற்றம் மட்டும் உங்களை வீரனாக மாற்றாது.

4. கருப்பு பூனை

ஒரு கருப்பு பூனை சாலையைக் கடந்தது. மக்கள் “அபசகுனம்” என்று ஒதுங்கினார்கள். ஆனால் அந்த பூனை ஒரு சிறு குழந்தை கீழே விழப்போவதைப் பார்த்து, அதன் காலடியில் குறுக்கே சென்று குழந்தையைத் தடுத்தது. மக்கள் திகைத்தார்கள். நிறத்தில் இல்லை குணம், செயலில் இருக்கிறது.

கருத்து:

வெளித்தோற்றத்தை வைத்து யாரையும் எடை போடாதீர்கள்.

5. மணி கட்டிய பூனை

எலிகள் அனைத்தும் சேர்ந்து பூனைக்கு மணி கட்டத் தீர்மானித்தன. ஒரு சுட்டி எலி கேட்டது, “யார் போய் மணி கட்டுவது?”.பூனை மெல்ல நடந்து வந்து எலிகளின் கூட்டத்தைப் பார்த்தது. திட்டங்கள் போடுவது எளிது, ஆனால் அதைச் செயல்படுத்தத் துணிச்சல் வேண்டும்.

கருத்து:

வெறும் பேச்சு எதற்கும் தீர்வாகாது, செயலே முக்கியம்.

6. உதவி செய்த பூனை

ஒரு நாய் காயத்துடன் தவித்தது. யாரும் உதவவில்லை. ஒரு பூனை தன் உணவான மீனை அந்த நாய்க்குத் தந்தது. நாய் ஆச்சரியப்பட்டது. “நாம் எப்போதும் சண்டையிடுவோமே?” என்றது. பூனை சொன்னது, “பசிக்கு இனம் தெரியாது, உயிருக்கு உருவம் தெரியாது.”

கருத்து:

ஆபத்தில் உதவுபவனே உண்மையான நண்பன்.

7. உயரமான மரம்

ஒரு பூனை குட்டி உயரமான மரத்தின் உச்சிக்குச் சென்றது. கீழே இறங்கத் தெரியாமல் பயந்தது. அதன் தாய் சொன்னது, “கீழே பார்க்காதே, உன் கால்களை மட்டும் கவனித்து மெல்ல இறங்கு.” பயம் நம் கண்ணை மறைக்கும், கவனம் நம்மை வழிநடத்தும்.

கருத்து:

பயத்தை வென்றால் எந்த உயரத்தையும் அடையலாம்.

8. பேராசைப் பூனை

மீன் தொட்டியில் இருந்த மீனைப் பிடிக்க பூனை கை வைத்தது. தொட்டி சரிந்து பூனை நனைந்து போனது. மீன் தப்பித்தது.கையில் கிடைத்த உணவை விட, கண்ணில் தெரிந்த ஆசை பூனையைத் துன்பத்தில் தள்ளியது. போதும் என்ற மனமே பொன் செய்யும் மருந்து.

கருத்து:

பேராசை பெரு நஷ்டத்தில் முடியும்.

9. தூங்கும் பூனை

வீட்டில் எலிகள் ஆட்டம் போட்டன. பூனை தூங்குவது போல் நடித்தது. எலிகள் தைரியமாக அருகில் வந்தன. சட்டென்று பூனை பாய்ந்தது. “தூங்குபவன் என்று நினைக்காதே, நான் சரியான நேரத்திற்காகக் காத்திருக்கிறேன்” என்று பூனை சொன்னது.

கருத்து:

அமைதியாக இருப்பவர்கள் பலவீனமானவர்கள் அல்ல.

10. காதலும் பூனையும்

ஒரு சிறுமி தன் பூனைக்கு அழகான உடை அணிவித்தாள். பூனைக்கு அது பிடிக்கவில்லை, ஆனால் அந்த சிறுமி மகிழ்வதைப் பார்த்து அமைதியாக இருந்தது. அன்பு என்பது நாம் விரும்புவதை விட, மற்றவர் மகிழ்ச்சிக்காகச் சிலவற்றைச் சகித்துக் கொள்வதே ஆகும்.

கருத்து:

விட்டுக் கொடுத்தலே அன்பின் அடையாளம்.