பயணங்கள் பற்றிய கவிதை

கூடு விட்டுச் சிறகடிக்கும் பறவையைப் போல,

பயணங்களின் பாதையில் தான் மனித ஆன்மா விடுதலை அடைகிறது!

மண்ணின் எல்லைகளைக் கடந்து செல்லும் ஒவ்வொரு நொடியும்,

நம் மனதின் ஆழமான ரகசியப் பக்கங்களை அவிழ்த்து விடுகின்றன.

அறிமுகமில்லா முகங்களின் புன்னகையும், அந்நியக் காற்றின் தீண்டலும்,

நம்மை நமக்கே முற்றிலும் புதிதாய் அறிமுகம் செய்கின்றன!

ஜன்னல் வழியே பின்னே நகரும் மரங்களைப் போல கடந்த காலத்தைக் கடந்து,

புதிய திசைகளை நோக்கி நகர்கிறது இந்த நெடும் பயணத்தின் சுகம்.

“வரைபடம் இல்லாத விசித்திரப் பாதைகளில் தொலைந்து போகும் போதுதான்,

வாழ்வின் உன்னதமான பேரர்த்தங்களையும்,

நமக்குள் ஒளிந்திருக்கும் நம்மை நாமே கண்டடையும் உன்னத விந்தை நிகழ்கிறது!”

தண்டவாளத்தின் தாளமும், வெற்றுச் சாலைகளின் மௌனமும்,

இதயத்தின் பாரங்களை மெதுவாய் இறக்கி வைக்கும் மந்திரக் கருவிகள்.

ஒவ்வொரு புதிய ஊரின் வாசமும், நாம் சந்திக்கும் மனிதர்களின் கதைகளும்,

நம் நினைவுகளின் சுவர்களில் அழியாத புதிய காவியங்களை எழுதுகின்றன.

இலக்குகள் யாவும் தற்காலிக நிறுத்தங்களே,

தொடர்ந்து ஓடும் பயணங்களே இந்த மனித வாழ்வின் ஆகச்சிறந்த பேரழகு!

முடிவில்லாப் பாதைகளின் மோகத்தில் நாம் நித்தம் கரைந்து போவோம்,

பயணங்களின் தீராத காதலர்களாய்!