தன்னம்பிக்கை கவிதை

இருண்ட இரவின் ஆதிக்கம் நீளும் வரைதான்;

விடியலின் ஒற்றைச் சுடரில் அது விலகித் தீரும்!

விழுவதெல்லாம் வீழ்ச்சியல்ல, எழுவதற்கான தவம்;

உன் உளி தாங்கும் வலிகள்தான் உன்னைச் சிலையாக்கும்!

சோதனைக் கடலில் சுழல்கள் உன்னை மூழ்கடித்தாலும்,

நம்பிக்கைத் துடுப்பைக் கொண்டு கரையேறத் துணிந்திடு.

விதி உன்னை முடக்கும் போதெல்லாம்,

உன் மதியைக் கொண்டு புது சரித்திரம் எழுதிடு!

“சிறகுகள் முறிந்தாலும் சிகரத்தைத் தொடலாம்;

உன்னுள் இருக்கும் உத்வேகம் மட்டும் உறைந்து போகாதவரை!”

யார் உன்னை மறுத்தாலும் நீ உன்னை வெறுக்காதே;

உன் வியர்வைத் துளிகள்தான் வெற்றிக்கான பேராயுதம்.

விமர்சனக் கற்களை உந்தன் பாதையின் படிகளாக்கி,

வானத்தைத் தொட்டிட ஓயாமல் சிறகடித்திடு!

தோல்விகள் உன்னைச் செதுக்கும் உன்னதக் கருவிகள்;

துணிந்து நில், பிரபஞ்சம் உன் வசப்படும்!