பெண்களின் கண்கள் கவிதை

மௌனத்தின் மொழியைப் பேசும் மந்திரக் கண்ணாடிகள்,

பெண்களின் விழிகளில்தான் பிரபஞ்சத்தின் ரகசியங்கள் வாழ்கின்றன!

கருவிழிக் கடலில் தத்தளிக்கும் ஒற்றைத் துளிக் கண்ணீர்,

ஆயிரம் கவிஞர்களின் பேனா முனைகளையும் உடைத்துவிடுகிறது.

நாணத்தின் திரையிட்டு அவை நிலத்தைப் பார்க்கும் போது,

ஆணின் அகந்தைகள் யாவும் அடியோடு சரிந்து போகின்றன!

வார்த்தைகள் சொல்லத் தயங்கும் காதலின் ஆழத்தை,

ஓரக்கண்ணின் ஒற்றைப் பார்வை நொடியில் கடத்திவிடுகிறது.

“உலகில் ஆகச்சிறந்த மொழியியல் வியப்பு…

உதடுகள் பூட்டியிருக்கும் போதெல்லாம்,

பெண்களின் கண்கள் பேரிலக்கியம் படைப்பதுதான்!”

கோபத்தில் சுடராய் எரியும் அந்த விழித் திரைகள்,

பாசத்தில் தாயின் மடியாய் மாறி அமைதி தருகின்றன.

உள்மனதின் ரணங்களையும், தீராத ஏக்கங்களையும்

யாரும் அறியாமல் அழுது தீர்க்கும் உன்னதக் கருவிகள் அவை!

ஆயுள் கைதியாய் வீழ்ந்து கிடக்கலாம்,

அவள் விழிச் சிறையின் அன்பான எல்லையினில்!