ஒரு தலைக் காதல் கவிதை

உன் விழிப் பார்வையின் எல்லையில் நான் இருந்தாலும்,

உன் இதயத்தின் வரைபடத்தில் எனக்கோர் இடமே இல்லை!

அருகில் இருந்தும் தொட முடியாத விண்மீனாய் நீ இருக்க,

உன் நிழலை மட்டுமே காதலிக்கும் ஏழை நிலவாய் நான் அலைகிறேன்.

நீ கடந்து போகும் பாதைகளில் என் ஜீவன் தவமிருக்கிறது;

நீ அறியாமல் உன்னை ரசிப்பதே என் வாழ்வின் ரகசியக் காவியமாகிறது!

உன் உதடுகள் உச்சரிக்கும் பிறிதொரு பெயரைக் கேட்கும் போதெல்லாம்,

என் நெஞ்சுக் கூட்டில் இடி விழுந்து குருதி வழிகிறது.

“உனக்குத் தெரியாமல் உன்னை நேசிப்பதில் இருக்கும் வலியும் அழகும்,

இவ்வுலகில் வேறு எந்தப் பேரன்பிலும் இருப்பதில்லை!”

என் காதல் உனக்குத் தெரிந்தால் நம் நட்பும் முறிந்துவிடுமோ என்ற பயத்தில்,

என் கண்ணீரையும் புன்னகையால் மூடி ரகசியமாய் வாழ்கிறேன்.

உன் காதலின் வரம் எனக்குக் கிடைக்காவிட்டாலும்,

உன் நினைவுகளின் சிறையிலேயே என் உயிர் மெல்ல மெல்ல மடியட்டும்!