நண்பனுக்கு ஒரு கவிதை

உதிர உறவுகள் தீர்மானிக்கும் இந்த உலகினில்,

என் ஆன்மா தேடித் தேர்ந்தெடுத்த உன்னத பந்தம் நீ!

நான் வீழ்ந்த போதெல்லாம் உன் கைகள் தந்த தைரியம்,

மண்ணில் மடிந்த என்னை மறுபடி உயிர் பெறச் செய்தது.

என் மௌனத்தின் மொழியை முதலில் வாசித்தவனும் நீயே;

என் கண்ணீரின் ரகசியத்தை புன்னகையாய் மாற்றியவனும் நீயே!

சுயநலக் காற்றில் உலகம் சுழலும் வேளையிலும்,

நிபந்தனைகள் ஏதுமின்றி எனக்காய் நின்ற அரண் நீ.

“இரத்த பாசம் இல்லாத போதும்,

எனக்காகத் துடிக்கும் உன் இதயம் தான்

இறைவன் எனக்குத் தந்த ஆகச்சிறந்த வரம், நண்பா!”

காலத்தின் சக்கரம் நம்மை எங்கு கொண்டு சேர்த்தாலும்,

நம் நட்பின் ஆழத்தை எந்தத் தூரமும் அளந்துவிட முடியாது.

தோள் கொடுக்க நீ இருக்கும் வரை,

வாழ்வின் எந்தப் புயலையும் எதிர்கொள்ளும் துணிவு எனக்கு உண்டு!

என் வாழ்வின் இறுதிப் பக்கத்திலும் உன் பெயர் இருக்கும்,

என் உயிர் போன்ற உன்னதத் தோழனே!