காதல் பிரிவு ஏக்கம் கவிதை

உன் பிரிவின் நிழல் என் மேல் விழுந்த நாள்முதல்,

என் பகல்கள் யாவும் தீராத இரவாகிப் போனது!

நீ விட்டுச் சென்ற நினைவுகளின் சுவடுகளில்,

என் இதயம் தினம்தோறும் ரத்தக் கண்ணீர் வடிக்கிறது.

நாம் கைகோர்த்து நடந்த பாதைகள் யாவும்,

இன்று என்னை ஏளனமாய் நோக்கி நகையாடுகின்றன.

என் மூச்சுக் காற்றில் கலந்திருந்த உன் நறுமணம்,

இன்று என் தனிமையின் அறையில் ஏக்கமாகத் தவிக்கிறது!

“உடலால் நீ என்னை விட்டு வெகுதூரம் சென்றாலும்,

என் ஒவ்வொரு இதயத் துடிப்பும் உன்னையே தியானிக்கிறது!”

விண்ணில் தோன்றும் வெண்ணிலவும் என்னைச் சுட்டெரிக்கிறது;

உன் நினைவுகள் இல்லாத நொடிகள் மரணமாய் வலிக்கிறது.

மழைக்காகக் காத்திருக்கும் காய்ந்த நிலமாய்,

உன் வருகைக்காக ஏங்கித் தவிக்கிறது என் காதல் நெஞ்சம்.

மீண்டும் உன்னைச் சேரும் அந்த ஒரு நொடிக்காக,

என் மரணத்தையும் தள்ளி வைத்துக் காத்திருக்கிறேன் என் உயிரே!