இரு விழி கவிதை

என் உலகைத் தீட்டும் இரு தூரிகைகள் உன் கண்கள்!

நீ பார்க்கும் திசையெல்லாம் என் காதல் பூக்கள் மலர்கின்றன.

வலப்பக்கம் இருக்கும் விழி காதலைச் சொன்னால்,

இடப்பக்கம் இருக்கும் விழி என் ஆயுளைக் கேட்கிறது!

இரு விண்மீன்கள் முகிலில் நனைந்து பூமியில் வந்ததோ?

உன் இமைகளின் சிறகசைப்பில் என் நெஞ்சம் சிறைப்படுகிறது.

வார்த்தைகள் தடம் மாறித் தடுமாறும் வேளையில்,

உன் இரு விழிகள் மட்டும் பேரன்பின் காவியத்தை நொடியில் பேசுகின்றன!

“கடல் கூட ஒருமுறைதான் கரை தொடும்,

ஆனால் உன் இரு விழி அலைகளோ என் இதயத்தை ஓயாமல் தொடுகின்றன!”

பிரிவின் துயரால் ஒரு விழி கலங்கினாலும்,

மறு விழி என் நினைவுகளால் தவிப்பதை நான் அறிவேன்.

இவ்வுலகின் அத்தனை ஒளிகளும் மறைந்துபோனாலும்,

உன் இரு விழிச் சுடர்கள் காட்டும் பாதையில் என் உயிர் பயணிக்கும்.

காலத்தின் ஓட்டத்தில் என் கண்கள் உறங்கும் போதும்,

உன் இரு விழித் திரையில் என் பிம்பம் வாழ வேண்டும்…

அதுவே நான் உன்னிடம் கேட்கும் இறுதி வரம், என் உயிரே!