என்னவனுக்கு காதல் கவிதை

என் உலகைக் கொள்ளையடித்த பேரரசனே,

உன் இதயத்தின் நிழலில் தான் என் ஆயுள் தவம் கிடக்கிறது!

வார்த்தைகள் தடம் மாறித் தவிக்கும் வேளையில்,

உன் மார்பில் சாய்ந்து நான் கொள்ளும் அமைதியே என் பேரன்பின் சான்று.

பாறையின் கம்பீரத்தோடு உலகை எதிர்கொள்ளும் உன் விழிகள்,

என் சிறு புன்னகைக்கு முன்னால் மெழுகாய் உருகுவதுதான் காதலின் உன்னதம்!

நீ என் கைவிரல் கோர்த்து நடக்கும் பாதைகளில்,

இவ்வுலகின் அத்தனை முட்களும் மலர்களாய் மாறிப் போகின்றன.

“உன் சுவாசக் காற்றின் கதகதப்பில் தான்,

என் ஒவ்வொரு நாளும் விடியலைத் தொடங்குகிறது… என்னவனே!”

உன் கோபத்தின் பின்னே ஒளிந்திருக்கும் மென்மையான ஈரம்,

என்னை ஒரு குழந்தையாய் மாற்றி உன் நெஞ்சில் அரவணைக்கிறது.

காலத்தின் சுழற்சியில் என் அழகும் இளமையும் மறைந்தாலும்,

உன் விழித் திரையில் என் பிம்பம் என்றும் அழியாமல் வாழ வேண்டும்!

என் மரணத்தின் இறுதி மூச்சும் உன் மார்பில் தான் கரைய வேண்டும்,

என் உயிரே, என் தலைவனே!