சுயநம்பிக்கை உருவாகும் வீடு

சுயநம்பிக்கை குழந்தையுடன் பிறப்பதில்லை; அது குழந்தை வாழும் சூழலில் மெதுவாக உருவாகிறது. அந்த சூழலின் மையமாக இருப்பது வீடு. வீடு என்பது உணவு, பாதுகாப்பு மட்டும் அல்ல; அது குழந்தையின் மனதில் “நான் போதுமானவன்”, “நான் முயற்சிக்கலாம்”, “நான் தவறினாலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவேன்” என்ற அடிப்படை நம்பிக்கைகள் உருவாகும் இடமாகும். உளவியல் மற்றும் வளர்ச்சி அறிவியல் ஆய்வுகள், குழந்தையின் சுயநம்பிக்கையை வடிவமைக்கும் முதன்மையான சூழல் குடும்பம் என்பதைக் தெளிவாக உறுதிப்படுத்துகின்றன.

சுயநம்பிக்கை என்றால் என்ன?

Self-Confidence அல்லது Self-Efficacy என்பது, “நான் ஒரு செயலை செய்ய முடியும்” என்ற உள்ளார்ந்த நம்பிக்கை. Albert Bandura முன்வைத்த Self-Efficacy Theory படி, குழந்தைகள் தங்கள் திறனைப் பற்றிய நம்பிக்கையை அனுபவங்கள் மற்றும் சுற்றியுள்ளவர்களின் எதிர்வினைகள் மூலம் உருவாக்குகின்றனர். இந்த செயல்முறையின் ஆரம்ப புள்ளி வீடே.

பாதுகாப்பு உணர்வு – அடித்தளம்

Attachment Theory கூறுவதுபோல், குழந்தைகள் பாதுகாப்பாக உணரும் சூழலில் தான் உலகத்தை ஆராய தைரியம் பெறுகிறார்கள். வீடு உணர்ச்சி பாதுகாப்பு தரும் இடமாக இருந்தால், குழந்தைகள் புதிய விஷயங்களை முயற்சிக்கவும், தோல்வியை எதிர்கொள்ளவும் பயப்படுவதில்லை. இதுவே சுயநம்பிக்கையின் அடித்தளம்.

வீட்டில் பேசப்படும் மொழியின் தாக்கம்

உளவியல் ஆய்வுகள் கூறுவது—வீட்டில் குழந்தையிடம் பேசப்படும் வார்த்தைகள், அவர்களின் உள்ளார்ந்த குரலாக மாறுகின்றன.

• “நீ முடியும்”
• “முயற்சி போதும்”
• “தவறு கற்றுக்கொள்ள உதவும்”
  என்ற வார்த்தைகள் Growth Mindset-ஐ உருவாக்குகின்றன. அதே நேரத்தில் தொடர்ந்து விமர்சனமும் ஒப்பீடும் இருக்கும் வீடு, சுயநம்பிக்கையை மெதுவாகக் குறைக்கிறது.

தோல்விக்கு வீட்டில் இடம் இருக்கிறதா?

சுயநம்பிக்கை உருவாகும் வீட்டில் தோல்வி தண்டனை அல்ல; அது கற்றல் அனுபவம். Neuroscience ஆய்வுகள் தெரிவிப்பது—தவறுகளில் இருந்து கற்றுக்கொள்ளும் போது, மூளையில் புதிய நரம்பு இணைப்புகள் உருவாகின்றன. தோல்வியை ஏற்றுக்கொள்ளும் சூழல் இல்லையெனில், குழந்தைகள் முயற்சிக்கவே பயப்படுகிறார்கள்.

தன்னாட்சி ஊக்கம் (Autonomy Support)

வீட்டில் சிறிய முடிவுகளை குழந்தைகள் எடுக்க அனுமதிக்கப்படுகிறதா என்பது முக்கியம். “என்ன அணிய வேண்டும்”, “எப்போது படிக்க வேண்டும்” போன்ற சிறிய தேர்வுகள் கூட, குழந்தையின் முடிவு எடுக்கும் திறனை வளர்க்கின்றன. Developmental Psychology ஆய்வுகள், தன்னாட்சி ஊக்கம் பெற்ற குழந்தைகளில் சுயநம்பிக்கை அதிகமாக இருப்பதை காட்டுகின்றன.

பெற்றோர் நடத்தை – பிரதிபலிப்பு

Social Learning Theory படி, குழந்தைகள் பெற்றோரின் நடத்தைப் பார்த்து கற்றுக்கொள்கிறார்கள். பெற்றோர் தங்களின் தவறுகளை ஒப்புக்கொண்டு, முயற்சியை மதித்தால், குழந்தைகளும் அதையே கற்றுக்கொள்கிறார்கள். தங்களைத் தாங்களே மதிக்கும் பெற்றோர் சூழலில் தான், குழந்தைகளும் தங்களை மதிக்க கற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

அன்பும் எல்லைகளும்

சுயநம்பிக்கை உருவாகும் வீடு, எல்லையற்ற சுதந்திரம் கொண்டது அல்ல. அதே சமயம் கடுமையான கட்டுப்பாடும் இல்லை. தெளிவான எல்லைகள் மற்றும் அன்பான வழிகாட்டல் இணைந்த சூழல் தான் குழந்தைகளுக்கு பாதுகாப்பையும் தைரியத்தையும் தருகிறது.

சுயநம்பிக்கை இல்லாத வீடுகளின் விளைவுகள்

ஆராய்ச்சிகள் கூறுவதுபோல், தொடர்ந்து பயம், ஒப்பீடு, அவமதிப்பு நிறைந்த வீடுகளில் வளர்ந்த குழந்தைகள்:

• தங்களை குறைத்து மதிப்பிடுதல்
• சமூக அச்சம்
• முடிவு எடுக்க தயக்கம்
  என்ற பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்கிறார்கள்.

முடிவுரை

சுயநம்பிக்கை உருவாகும் வீடு என்பது பெரிய சாதனைகளை வலியுறுத்தும் இடமல்ல. அது முயற்சியை மதிக்கும், தவறுகளை ஏற்றுக்கொள்ளும், உணர்ச்சிகளை பாதுகாப்பாக பகிர அனுமதிக்கும் இடம். அறிவியல் தெளிவாக கூறுகிறது—குழந்தைகள் தங்களை நம்பக் கற்றுக்கொள்வது, அவர்கள் வீட்டில் எவ்வளவு பாதுகாப்பாக உணர்கிறார்கள் என்பதில்தான் ஆரம்பிக்கிறது. அத்தகைய வீடுகள் தான், தைரியமான மனிதர்களை உருவாக்குகின்றன.

– கோ சங்கீதா