அம்மா தந்த பாடங்கள் — வாழ்நாள் வழிகாட்டி
என் சிறு கையில்
தன் பெரிய கையைப் பிடித்து
நடக்க கற்றுக் கொடுத்தவள்—
அம்மா.அவள் சொல்லிய வார்த்தைகள்
சின்ன சின்ன அறிவுரைகள் அல்ல;
வாழ்க்கை முழுவதையும்
எப்படி வாழ வேண்டும் என்று
பட்டாம்பூச்சியின் இறக்கை போல
மென்மையாக என் உள்ளத்தில் வைத்து சென்ற
வழிகாட்டுதல்கள்.
“யாரையும் காயப்படுத்தாதே” என அவள் சொன்னது,
ஒரு நன்னடத்தைக் கற்பிதம் அல்ல;
ஒரு இதயம் உடைந்தால்
அதன் சத்தம்
உலகமே கேட்கும் என்று
என் உள்ளத்தில் விதைத்த உண்மை.
“உண்மையை பேசு” என கற்றுக் கொடுத்தது,
பொது விதி அல்ல;
உன் வார்த்தை உன்னை
முன்னே நடக்கச் செய்யும்
ஒரே ஆயுதம் என்று
எனக்குப் புரிய வைத்த தர்மம்.
“தவறு நடந்தால் ஒத்துக்கொள்”—
இது அவளின்
அடக்கமல்ல,
எல்லா உறவுகளையும்
அழகு செய்யும்
ஒரே மருந்து என்று
அவள் கற்றுக் கொடுத்த வாழ்க்கைப் பாடம்.
அம்மா கற்றுக் கொடுத்த
சிறு பண்புகள்—
பிரியம், பொறுமை, பரிவு,
இவை எல்லாம்
உள்ளத்தில் நிழலாக்கும்
எளிய மதிப்புகள் அல்ல;
என் வாழ்க்கையின்
முழு சுமையையும்
சுமக்க உதவும்
அடித்தளம்.
அவள் சொல்லாத பாடங்களும் இருந்தன—
கண்ணீர் துடைப்பதிலும்,
மௌனத்தில் புன்னகை சேர்ப்பதிலும்,
வலி இருந்தாலும்
வாழ்க்கையை வெல்லும்
ஓர் அடக்கமான சக்தி.
அம்மாவின் பார்வை மட்டும்
ஒரு நூலகம் போல் இருந்தது;
அங்கிருந்து நான் கற்றது—
நல்லதைக் காண்பது,
மனிதனை மதிப்பது,
உணர்ச்சியை புரிந்து கொள்வது.
இன்று நான் எடுக்கும்
ஒவ்வொரு முடிவிலும் கூட
அவள் கற்றுத் தந்த
அந்த சிறு சிறு விதிகள்
என் உள்ளத்தில்
ஒரு குரலாக ஒலிக்கின்றன.
“அன்பு கொடு,
கொடுத்தால் திரும்ப வரும்.
கஷ்டம் வந்தாலும் நிற்காதே,
புதிய பாதை தோன்றும்.
மனசு நல்லா வச்சுக்கிட்டா
உலகம் எதையும் கெடுக்க முடியாது.”
அம்மா தந்த பாடங்கள்—
அவை புத்தகத்தில் இல்லை,
வழக்கத்தில் தோன்றும்.
அவை பேச்சில்லை,
பாதையில் வெளிப்படும்.
அவை அறிவுரை அல்ல,
வாழ்க்கையை நடத்தும் திசைத் தண்டு.
என் வாழ்நாள் முழுவதும்
என்னைக் காப்பாற்றும்
அந்த ஒளிக்கோல்—
அம்மா taught lessons.அம்மா தந்த பாடங்கள்…
வாழ்நாள் முழுவதும்
நான் மாறாமல் நடக்க
நிக்காத வழிகாட்டி.
