பயத்தை உருவாக்கும் வளர்ப்பு முறை

குழந்தைகளின் நடத்தை, சுயநம்பிக்கை மற்றும் வாழ்க்கையை எதிர்கொள்ளும் திறன் ஆகியவை பெரும்பாலும் அவர்கள் பெறும் வளர்ப்பின் பிரதிபலிப்பாகவே உருவாகின்றன. சில வளர்ப்பு முறைகள் வெளிப்படையாக பாதுகாப்பாகத் தோன்றினாலும், உளவியல் ரீதியில் குழந்தைகளில் பயம், தயக்கம் மற்றும் தன்னம்பிக்கையின்மை ஆகியவற்றை ஆழமாக விதைக்கும். இந்த பயம் இயல்பான ஒன்று அல்ல; அது கற்றுக்கொள்ளப்படும் உணர்ச்சி என உளவியல் ஆய்வுகள் கூறுகின்றன.

பயம்: ஒரு கற்றுக் கொள்ளப்பட்ட உணர்ச்சி

மூளை அறிவியல் விளக்கப்படி, பயம் Amygdala என்ற மூளைப் பகுதியில் உருவாகிறது. இது ஆபத்தைக் கண்டறிந்து உடனடி பாதுகாப்பு எதிர்வினையை உருவாக்கும். ஆனால் குழந்தைப் பருவத்தில் தொடர்ந்து பயம் தூண்டும் சூழல் இருந்தால், இந்த Amygdala அதிகமாக செயல்பட்டு, தேவையற்ற சூழல்களிலும் பயம் ஏற்படும் நிலைக்கு குழந்தை பழகிவிடுகிறது. இதை Neuroscience-ல் Hypervigilance என அழைக்கின்றனர்.

பயத்தை உருவாக்கும் வளர்ப்பு முறைகள்

1. அதிக தண்டனை மற்றும் மிரட்டல்
   “அப்படி செய்தால் அடி விழும்”, “போலீஸ் வந்துவிடுவார்” போன்ற மிரட்டல்கள் குழந்தைகளின் மனதில் பாதுகாப்பற்ற உணர்வை உருவாக்குகின்றன. ஆய்வுகள் கூறுவதுபோல், தண்டனை அடிப்படையிலான வளர்ப்பு, உடனடி கட்டுப்பாட்டை தரினாலும், நீண்ட காலத்தில் பயம் மற்றும் பதட்டத்தை அதிகரிக்கிறது.
2. அதிக பாதுகாப்பு (Overprotection)
   “நீ செய்யாதே, நான் செய்து தருகிறேன்” என்ற வளர்ப்பு முறையில் குழந்தை உலகத்தை ஆபத்தான இடமாகவே பார்க்க ஆரம்பிக்கிறது. Developmental Psychology ஆய்வுகள் தெரிவிப்பது—அதிக பாதுகாப்பு பெற்ற குழந்தைகள், முடிவு எடுக்கும் திறன் குறைவாகவும், தவறு செய்வதற்கு அதிக பயம் கொண்டவர்களாகவும் வளர்கிறார்கள்.
3. தொடர்ந்த விமர்சனம்
   “நீ சரியாக எதுவும் செய்ய மாட்டாய்” போன்ற வார்த்தைகள் குழந்தையின் உள்ளார்ந்த குரலாக மாறுகின்றன. Cognitive Psychology கூறுவதுபோல், இது Fear of Failure-ஐ உருவாக்கி, முயற்சிக்க கூட தயங்கும் மனநிலையை ஏற்படுத்துகிறது.
4. பயம் காட்டும் பெற்றோர் நடத்தை
   Social Learning Theory படி, குழந்தைகள் பெற்றோரின் உணர்ச்சி எதிர்வினைகளைப் பார்த்து கற்றுக்கொள்கிறார்கள். பெற்றோர் தாமே அதிக பயத்துடன் நடந்துகொண்டால், குழந்தைகளும் அதையே இயல்பாக ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

பயத்தின் நீண்டகால விளைவுகள்

ஆராய்ச்சிகள் காட்டுவதுபோல், பயத்தை அடிப்படையாக கொண்ட வளர்ப்பு:

• சமூக அச்சம் (Social Anxiety)
• தன்னம்பிக்கை குறைவு
• முடிவு எடுக்க முடியாமை
• உணர்ச்சி அடக்கம்
  என்ற மனநல சிக்கல்களுக்கு வழிவகுக்கிறது.

குறிப்பாக Attachment Theory-ன் படி, பாதுகாப்பற்ற வளர்ப்பு சூழலில் வளர்ந்த குழந்தைகள், உறவுகளில் நம்பிக்கையின்மை மற்றும் நிராகரிப்பு பயத்துடன் வாழ்கிறார்கள்.

அறிவியல் பரிந்துரைக்கும் மாற்று வளர்ப்பு

1. பாதுகாப்பு உணர்வு (Psychological Safety)
   தவறு செய்தாலும் அன்பு குறையாது என்ற நம்பிக்கை குழந்தையில் உருவாக வேண்டும்.
2. பயத்தைப் பேச அனுமதித்தல்
   “பயப்படாதே” என்று சொல்லாமல், “உனக்கு எது பயமா இருக்கு?” என்று கேட்பது Amygdala-வின் தீவிரத்தை குறைக்கிறது.
3. தன்னாட்சி ஊக்கம் (Autonomy Support)
   சிறிய முடிவுகளை குழந்தைகள் எடுக்க அனுமதிப்பது, அவர்களின் சுயநம்பிக்கையை வளர்க்கிறது.
4. அன்புடன் எல்லைகள்
   கட்டுப்பாடு பயத்தின் மூலம் அல்ல; புரிதலின் மூலம் வர வேண்டும்.

பயமில்லா வளர்ப்பு என்றால் என்ன?

பயமில்லா வளர்ப்பு என்பது எல்லையற்ற சுதந்திரம் அல்ல. அது குழந்தைக்கு:

• பாதுகாப்பான சூழல்
• முயற்சிக்க அனுமதி
• தோல்வியிலிருந்து கற்றுக்கொள்ளும் வாய்ப்பு
  கொடுக்கிற வளர்ப்பு முறையாகும்.

முடிவுரை

பயம் குழந்தையை பாதுகாக்க உருவான உணர்ச்சி. ஆனால் அதையே வளர்ப்பின் அடிப்படையாக மாற்றினால், குழந்தையின் உலகமே பயமாக மாறிவிடுகிறது. அறிவியல் தெளிவாக கூறுகிறது—பயம் கட்டுப்பாட்டை தரலாம்; ஆனால் வளர்ச்சியை தராது. அன்பு, புரிதல் மற்றும் பாதுகாப்பு உணர்வுடன் கூடிய வளர்ப்பே, தைரியமான மற்றும் உணர்ச்சி புத்திசாலியான குழந்தைகளை உருவாக்கும்.

– கோ சங்கீதா