பெற்றோரின் அன்பு கவிதை

உதிரத்தைத் தாய்ப்பாலாக்கி உயிர் தந்தாள் அம்மா;

வியர்வையை முதலீடாக்கி முகவரி தந்தார் அப்பா!

இருளின் பிடியில் நான் வீழ்ந்துவிடாதிருக்க,

தங்களை மெழுகாய் உரைத்துக் கொண்ட உன்னதத் தெய்வங்கள்!

தன் பசி மறந்து என் பாத்திரம் நிறைத்தவள் தாய்;

தன் கனவுகள் தொலைத்து என் சிறகுகளுக்கு வானம் தந்தவர் தந்தை.

இவ்வுலகில் அத்தனை உறவுகளும் பிரதிபலன் எதிர்பார்க்க,

நிபந்தனைகள் ஏதுமின்றி எனக்காய் துடிக்கும் இரு இதயங்கள்!

“கடவுளைக் கண்டதில்லை மனிதர்கள் எவரும்;

பெற்றொரின் பாச நிழலில் வாழும் பிள்ளைகளைத் தவிர!”

அவர்களின் சுருங்கிய கைவிரல்களும், தேய்ந்த கால்களும்,

என்னைச் செதுக்க அவர்கள் தாங்கிய உன்னதக் காயங்கள்!

ஈரேழு ஜென்மம் எடுத்தாலும் ஈடாகா உங்களின் பேரன்பிற்கு,

என் ஆயுள் உள்ளவரை உங்களை இமையாய் காப்பதே என் பாக்கியம்!