இருசக்கர வாகனக் கவிதை

இரும்பின் உடம்பில் என் இதயத்தை ஏற்றி,

இறக்கைகள் இன்றிப் பறக்கும் என் ஆசைப் பறவையே!

சாலையின் நீளத்தில் என் தனிமையைப் பகிர்ந்துகொண்டு,

என் சோகங்களையும் பாரங்களையும் காற்றோடு கரைக்கும் என் தோழனே!

முன்னே சுழலும் சக்கரம் என் லட்சியப் பாதையைக் காட்ட,

பின்னே சுழலும் சக்கரம் என் கடந்த கால நினைவுகளைத் துரத்த,

நம் இருவரின் பயணம் மட்டுமே இந்த பிரபஞ்சத்தின் பேரழகாகிறது.

என் கைகளின் முடுக்கில் (Accelerator) உன் இதயம் துடிப்பதைக் கேட்கிறேன்;

நாம் வேகம் கொள்ளும் நொடிகள் யாவும், நான் சுதந்திரமாய் சுவாசிக்கும் நொடிகள்!

“உறைந்து போன என் உணர்வுகளுக்கு உயிர் தந்து,

காற்றின் மொழியை என் காதுகளில் ரகசியமாய் ஓதுகிறது உன் பயணம்!”

மழைக்காலத்துச் சாரலிலும், வெயிலின் தகிப்பிலும்,

என்னைத் தன் முதுகில் சுமந்து ஓடும் இரும்புத் தேவனே!

உலகமே என்னை ஒதுக்கித் தள்ளிய கணங்களிலும்,

உன் மீதேறி நான் பயணித்த தூரங்கள் தான் என் காயங்களுக்கு மருந்தானது.

என் வாழ்வின் ஏற்ற இறக்கங்களில் உன்னோடு நான் பயணிக்கும் இந்த தூரம்…

வெறும் சாலையின் பயணம் அல்ல, என் ஆன்மாவின் சுதந்திர கீதம்!