தொலைதூர காதல் கவிதை

மைல்கற்கள் நம்மைப் பிரித்தாலும்,

நம் இதயத் துடிப்புகள் இடைவெளி இன்றி இணைகின்றன!

நீ சுவாசிக்கும் காற்றின் ஈரம்,

எங்கோ இருக்கும் என் நெஞ்சில் நடுக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

நம்மிடையே இருக்கும் தூரம் என்பது வெறும் நிலப்பரப்பு தான்,

ஆனால் நம் காதலோ காலத்தைக் கடந்த பெருவெளி!

பகலில் உன் நினைவுகளோடு நான் பேசுகிறேன்;

இரவில் நாம் இருவரும் பார்க்கும் ஒற்ற நிலவிடம் தூது விடுகிறேன்.

“உடல்களால் நாம் பிரிந்திருந்தாலும்,

என் ஒவ்வொரு மூச்சுக் காற்றும் உன்னைத் தீண்டியே மீள்கிறது.”

நீ இல்லாத நொடிகள் யாவும்,

என் இதயக் கடிகாரத்தில் முட்களாய் குத்துகின்றன.

ஆயினும், உன்னை மீண்டும் காணப்போகும் அந்த ஒற்றை நொடி,

இந்த நீண்ட காத்திருப்பின் அத்தனை ரணங்களையும் மருந்தாய் மாற்றும்!

காலமும் தூரமும் நம் காதலை இன்னும் ஆழமாக்குகிறது.

காத்திருக்கிறேன் என் உயிரே…

நம் தூரங்கள் சுருங்கி, உன் மார்பில் நான் கரையும்

அந்தப் பேரன்பின் விடியலுக்காக!