கண் விழி கவிதை

உன் இமைகளின் சிறகசைப்பில்,

என் இதயக் கூண்டுக்குள் புயல் வீசுகிறது!

நீ மூடும் விழிகளில் என் உலகம் இருள்கிறது;

நீ திறக்கும் விழி ஒளியில், என் விடியல் பிறக்கிறது.

உன் கருவிழி என்னும் காவியக் கடலில்,

என் ஆசைப் படகு திசை தெரியாமல் மூழ்குகிறது.

வார்த்தைகள் சொல்லாத காதலை,

உன் மௌன விழிகளின் ஓரத்து நீர்த்துளி கடத்திவிடுகிறது!

“ஆயிரம் மொழிகள் பேசாத உண்மையை,

உன் ஒற்றை விழிப் பார்வை நொடியில் பேசிவிடுகிறது.”

காலக் பெருவெளியில் நான் தொலைந்தாலும்,

உன் விழித் திரையில் என் முகம் என்றும் அழியாது.

உன் பார்வையின் தீண்டலில்,

என் கல்லான நெஞ்சமும் உருகி நதியாய் ஓடுகிறது.

பிரிவின் துயரால் என் கண்கள் கலங்கும்போது,

உன் விழி தந்து என் கண்ணீரைத் துடைப்பாயா?

இவ்வுலகின் ஆகச்சிறந்த ஓவியமும் தோற்றுப்போகும்,

உன் விழி அசைவுகள் காட்டும் பேரழகின் முன்னால்!

மரணத்தின் தூக்கம் என்னைத் தழுவும் போதும்,

உன் விழி பார்த்தபடியே உயிர் பிரிய வேண்டும்…

அதுவே என் காதல் ஆன்மாவின் நித்திய வரம்!