கடல் நீரை குடிநீராக்கும் முறை – இது நிரந்தரத் தீர்வா அல்லது தற்காலிக ஏற்பாடா? ஒரு அறிவியல் அலசல்

பூமியின் பரப்பளவில் 71% நீரால் சூழப்பட்டிருந்தாலும், அதில் 97% உப்பு நீர் மட்டுமே. பெருகிவரும் மக்கள் தொகை மற்றும் காலநிலை மாற்றத்தால் ஏற்படும் நீர் நெருக்கடிக்கு, 2026-ஆம் ஆண்டில் உலகம் பெரிதும் நம்பியிருக்கும் ஒரு தொழில்நுட்பம் ‘கடல் நீரை குடிநீராக்கும் முறை’ (Desalination). இது ஒரு வரப்பிரசாதமா அல்லது சுற்றுச்சூழலுக்கு விடப்பட்ட சவாலா என்பதை அறிவியல் பூர்வமாக இங்கே ஆராய்வோம்.

1. தலைகீழ் சவ்வூடு பரவல் (Reverse Osmosis – RO) – அறிவியல் நுட்பம்

கடல் நீரை குடிநீராக்க இன்று உலகளவில் அதிகம் பயன்படுத்தப்படும் தொழில்நுட்பம் Reverse Osmosis (RO) ஆகும்.

• அறிவியல் விளக்கம்: இயற்கையான ‘சவ்வூடு பரவல்’ (Osmosis) முறையில், குறைந்த அடர்த்தி கொண்ட நீர் அதிக அடர்த்தி கொண்ட பகுதியை நோக்கிச் செல்லும். ஆனால், கடல் நீரை குடிநீராக்க இதில் ‘தலைகீழ்’ முறை பயன்படுத்தப்படுகிறது.
• செயல்முறை: கடல் நீரின் மீது மிக அதிக அழுத்தம் (Pressure) செலுத்தப்பட்டு, அது ஒரு நுண்துளை கொண்ட படலத்தின் (Semi-permeable Membrane) வழியாகச் செலுத்தப்படுகிறது. இந்தப் படலம் நீரை மட்டும் அனுமதித்து, உப்பையும் பிற தாதுக்களையும் தடுத்து நிறுத்துகிறது.

2. இது ஒரு தீர்வாக அமைவதற்கான காரணங்கள்

1. முடிவில்லாத ஆதாரம்: நிலத்தடி நீர் மற்றும் ஆறுகள் வறண்டு போகலாம், ஆனால் கடல் வற்றாதது. எனவே, வறட்சி காலங்களில் இது ஒரு நம்பகமான நீர் ஆதாரமாகத் திகழ்கிறது.
2. தொழில்நுட்ப முன்னேற்றம்: 2026-ன் நவீன கண்டுபிடிப்புகள் மூலம், முன்பை விடக் குறைந்த மின்சாரத்தில் அதிக நீரைச் சுத்திகரிக்க முடிகிறது.
3. நகரமயமாக்கல்: சென்னை, துபாய், சிங்கப்பூர் போன்ற கடற்கரை நகரங்களின் குடிநீர் தேவையை நிறைவு செய்ய இதுவே ஒரே வழியாக உள்ளது.

3. எதிர்கொள்ளும் அறிவியல் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் சவால்கள்

இந்தத் தொழில்நுட்பம் ஒரு முழுமையான தீர்வாக அமைவதைத் தடுக்கும் சில முக்கியக் காரணிகள் உள்ளன:

அ. ‘பிரைன்’ (Brine) கழிவு நீர் மேலாண்மை

கடல் நீரிலிருந்து குடிநீரைப் பிரித்தெடுத்த பிறகு, மீதமுள்ள நீர் மிக அதிக அடர்த்தியான உப்புக் கரைசலாக (Brine) மாறும்.

• பாதிப்பு: இந்தக் கழிவு நீரை மீண்டும் கடலில் கொட்டும்போது, அது கடலின் அடிப்பகுதியில் தங்கி ஆக்சிஜன் அளவைக் குறைக்கிறது. இது பவளப்பாறைகள் மற்றும் கடல்வாழ் உயிரினங்களின் அழிவிற்கு வழிவகுக்கிறது.

[Image showing the environmental impact of brine discharge on marine ecosystems]

ஆ. அதிகப்படியான எரிசக்தி நுகர்வு

ஆற்று நீரைச் சுத்திகரிப்பதை விட, கடல் நீரைச் சுத்திகரிக்க 10 முதல் 15 மடங்கு அதிக மின்சாரம் தேவைப்படுகிறது. 2026-ன் ஆய்வுகளின்படி, நிலக்கரி மூலம் தயாரிக்கப்படும் மின்சாரத்தைப் பயன்படுத்தினால், இது அதிகப்படியான கார்பன் வெளியேற்றத்திற்கு (Carbon Footprint) காரணமாகி, மீண்டும் காலநிலை மாற்றத்தையே தீவிரப்படுத்தும்.

இ. பொருளாதாரச் செலவு

இதற்கான உள்கட்டமைப்பு மற்றும் பராமரிப்புச் செலவு மிக அதிகம். இதனால் விநியோகிக்கப்படும் நீரின் விலையும் சாதாரண நீரை விட 3 முதல் 5 மடங்கு அதிகமாகிறது.

4. கடல் நீரை குடிநீராக்கும் முறையின் ஒப்பீடு

அம்சம்	கடல் நீர் (Desalination)	நிலத்தடி நீர் / ஏரி
கிடைக்கும் தன்மை	எப்போதும் கிடைக்கும்.	பருவமழையைச் சார்ந்தது.
சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பு	அதிகம் (Brine & CO2).	குறைவு (மேலாண்மை தேவை).
செலவு	மிக அதிகம்.	குறைவு.
மின்சாரத் தேவை	மிக அதிகம் (3−4kWh/m3).	குறைவு.

5. 2026-ன் நவீன தீர்வுகள்: சூரிய சக்தியும் ‘கிராஃபீன்’ படலமும்

அறிவியலாளர்கள் இச்சவால்களைச் சமாளிக்கப் புதிய முறைகளைக் கண்டறிந்துள்ளனர்:

1. புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல்: சூரிய சக்தி மற்றும் காற்றாலை மூலம் இந்த ஆலைகளை இயக்குவது கார்பன் வெளியேற்றத்தைக் குறைக்கும்.
2. கிராஃபீன் படலங்கள் (Graphene Membranes): ‘கிராஃபீன்’ எனும் மிக மெல்லிய கார்பன் படலங்களைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம், மிகக் குறைந்த அழுத்தத்தில் நீரைச் சுத்திகரிக்க முடியும், இது மின்சாரத் தேவையைப் பாதியாகக் குறைக்கும்.

முடிவுரை: தீர்வா அல்லது தற்காலிக ஏற்பாடா?

கடல் நீரை குடிநீராக்குவது என்பது ஒரு “துணைத் தீர்வே” (Supplementary Solution) தவிர, அது நீர் மேலாண்மைக்கான ஒட்டுமொத்தத் தீர்வல்ல. மழைநீர் சேகரிப்பு, ஏரிப் பராமரிப்பு மற்றும் நீர் மறுசுழற்சி (Recycling) ஆகியவற்றை முதன்மைப்படுத்திய பிறகே, பற்றாக்குறைக்கு இதைப் பயன்படுத்த வேண்டும். இயற்கையான நீர் ஆதாரங்களைச் சிதைத்துவிட்டு கடல் நீரை மட்டும் நம்பியிருப்பது ஒரு தற்காலிக ஏற்பாடாகவே அமையும். அறிவியலும் இயற்கையும் கைகோர்க்கும் இடத்தில்தான் உண்மையான தீர்வு பிறக்கும்.

– கோ சங்கீதா