மன ஆரோக்கியம் பற்றிப் பேசுவது இன்னும் ஒரு தடையா (Taboo)? – கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புற விழிப்புணர்வு வேறுபாடு

“உடலுக்குக் காயம் ஏற்பட்டால் மருத்துவமனைக்குச் செல்பவர்கள், மனதிற்கு ஒரு பாதிப்பு என்றால் ஏன் தயங்குகிறார்கள்?” 2026-ஆம் ஆண்டிலும் இந்தியச் சூழலில் எழும் மிக முக்கியமான கேள்வி இது. உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் (WHO) கணக்கின்படி, இந்தியாவில் ஐந்தில் ஒருவருக்கு ஏதோ ஒரு வகை மனநலப் பாதிப்பு உள்ளது. இருப்பினும், மன ஆரோக்கியம் என்பது இன்னும் ஒரு சமூகத் தடையாகவே (Taboo) பார்க்கப்படுகிறது. குறிப்பாக, கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புற மக்களிடையே இதில் மிகப்பெரிய இடைவெளி நிலவுகிறது.

1. மனநலத் தடை (Stigma) என்பதன் அறிவியல் பின்னணி

ஏன் மக்கள் மனநலப் பிரச்சனைகளை மறைக்கிறார்கள்? இதற்குப் பின்னால் ‘சமூக முத்திரை’ (Social Stigma) எனும் உளவியல் காரணி உள்ளது.

• அறிவியல் விளக்கம்: மூளையின் ‘அமிக்டலா’ (Amygdala) பகுதி பயம் மற்றும் அச்சுறுத்தல்களைக் கையாள்கிறது. மனநலம் பாதிக்கப்பட்ட ஒருவரைச் சமூகம் “பைத்தியம்” அல்லது “திறமையற்றவர்” என்று முத்திரை குத்தும்போது, அது அந்த நபருக்குச் சமூகப் புறக்கணிப்பு எனும் பயத்தை உண்டாக்குகிறது.
• பாதிப்பு: இந்தப் பயம் காரணமாக, உடலில் சுரக்கும் கார்டிசோல் (Cortisol) அளவு அதிகரித்து, ஏற்கனவே இருக்கும் மன அழுத்தத்தை (Stress) இன்னும் தீவிரமாக்குகிறது. இதனால் சிகிச்சை பெறுவதை விட, நோயை மறைப்பதே பாதுகாப்பானது என்று மூளை தவறாக முடிவெடுக்கிறது.

2. கிராமப்புற vs நகர்ப்புற விழிப்புணர்வு: ஒரு ஒப்பீடு

கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புறங்களில் மனநலம் குறித்த பார்வையில் நிலவும் வேறுபாடுகளைக் கீழ்க்காணும் அட்டவணை விளக்குகிறது:

அம்சம்	கிராமப்புறம் (Rural)	நகர்ப்புறம் (Urban)
காரணமாகக் கருதப்படுவது	பேய், பிசாசு அல்லது தெய்வக் குற்றம்.	வேலைப்பளு, ரசாயன மாற்றம், சுற்றுச்சூழல்.
முதன்மைத் தீர்வு	மந்திரவாதிகள் அல்லது மத வழிபாட்டுத் தலங்கள்.	மனநல ஆலோசகர்கள் (Therapists) அல்லது மருத்துவர்கள்.
தடை (Taboo)	மிக அதிகம்; குடும்ப கௌரவப் பிரச்சனையாகப் பார்க்கப்படுகிறது.	குறைந்து வருகிறது; ஆனால் இன்னும் ஒரு தயக்கம் உள்ளது.
தகவல் தொடர்பு	போதிய விழிப்புணர்வு மற்றும் நிபுணர்கள் பற்றாக்குறை.	இணையம் மற்றும் சமூக வலைதளங்கள் மூலம் ஓரளவுக்கு விழிப்புணர்வு.

3. கிராமப்புறங்களில் நிலவும் சவால்கள்: ‘அறிவியலுக்குப் புறம்பான நம்பிக்கைகள்’

கிராமப்புறங்களில் மனநலப் பாதிப்புகள் பெரும்பாலும் உடலியல் கோளாறுகளாகப் பார்க்கப்படுவதில்லை.

• ஆராய்ச்சி விளக்கம்: நரம்பியல் கடத்திகளான (Neurotransmitters) செரோடோனின் (Serotonin) மற்றும் டோபமைன் (Dopamine) அளவில் ஏற்படும் மாற்றங்களே மனச்சோர்வு மற்றும் பதட்டத்திற்கு முக்கியக் காரணம். ஆனால், கிராமப்புறங்களில் இது ‘குணச்சித்திரக் குறைபாடு’ அல்லது ‘விதி’ என்று நம்பப்படுகிறது.
• விளைவு: இதைக் குணப்படுத்த மந்திரவாதிகளிடம் செல்வது நோயாளியின் நிலையை இன்னும் மோசமாக்குகிறது. 2026-லும் பல கிராமங்களில் மனநல மருந்துகள் குறித்த தவறான புரிதல் (மருந்துகள் அடிமையாக்கும் என்பது போன்ற பயம்) நீடிக்கிறது.

4. நகர்ப்புறங்களின் புதிய சவால்கள்: ‘டிஜிட்டல் தனிமை’

நகர்ப்புறங்களில் விழிப்புணர்வு அதிகமாக இருந்தாலும், அங்கே ‘டிஜிட்டல் தனிமை’ மற்றும் ‘சமூக அங்கீகாரம்’ (Validation) தேடுதல் போன்ற புதிய சிக்கல்கள் உருவாகியுள்ளன.

• அறிவியல் உண்மை: நகர்ப்புற இளைஞர்கள் மனநலம் பற்றி வெளிப்படையாகப் பேசினாலும், சமூக வலைதளங்களில் தங்களை மகிழ்ச்சியாகக் காட்டிக் கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்தில் (Toxic Positivity) உள்ளனர். இது மனதிற்குள்ளேயே அழுத்தத்தை உண்டாக்கும் ‘ஸ்மைலிங் டிப்ரஷன்’ (Smiling Depression) எனும் நிலைக்கு இட்டுச் செல்கிறது.

5. இந்தத் தடையை உடைப்பது எப்படி?

மன ஆரோக்கியம் குறித்த தடையை உடைக்க 2026-ல் நாம் செய்ய வேண்டிய மாற்றங்கள்:

1. கல்வி: பள்ளிகளிலேயே ‘உணர்ச்சி மேலாண்மை’ (Emotional Intelligence) பாடங்களைக் கொண்டு வர வேண்டும்.
2. கிராமப்புற மருத்துவ முகாம்கள்: ஆரம்ப சுகாதார நிலையங்களில் ஒரு மனநல ஆலோசகர் இருப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும்.
3. மொழியில் மாற்றம்: “பைத்தியம்”, “லூசு” போன்ற வார்த்தைகளைத் தவிர்த்து, “மனநலப் பாதிப்பு” அல்லது “உணர்ச்சிச் சவால்” போன்ற கண்ணியமான சொற்களைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
4. சமூக வலைதளப் பங்கு: பிரபலங்கள் மற்றும் இன்ஃப்ளூயன்சர்கள் தங்கள் மனநலப் போராட்டங்களை வெளிப்படையாகப் பேசுவது ஒரு பெரும் மாற்றத்தை உண்டாக்கும்.

முடிவுரை

மன ஆரோக்கியம் என்பது உடல் ஆரோக்கியத்தைப் போன்றதே. சளி பிடிப்பது எவ்வளவு இயல்பானதோ, அதேபோல மனச்சோர்வு அடைவதும் இயல்பானது. கிராமமோ, நகரமோ – “உதவி கேட்பது பலவீனம் அல்ல, அது பலம்” என்பதை உணர வேண்டும். மனநலத் தடையை உடைப்பது என்பது ஒரு மருத்துவம் சார்ந்த வேலை மட்டுமல்ல, அது ஒரு சமூகம் சார்ந்த கடமையாகும். இதயத்தில் இருக்கும் அன்பை மூளையின் அறிவியலோடு இணைத்துப் பார்க்கத் தொடங்குவோம்!

– கோ சங்கீதா