கவனிக்கப்பட வேண்டும் என்ற மனம்

மனிதன் சமூக உயிரி. அவன் உணவும் உறக்கமும் போலவே, கவனிக்கப்பட வேண்டும் என்ற உளவியல் தேவையுடன் வாழ்கிறான். ஒருவரால் பார்க்கப்படுகிறேன், கேட்கப்படுகிறேன், மதிக்கப்படுகிறேன் என்ற உணர்வே மனித மனத்திற்கு ஆழமான பாதுகாப்பையும் அர்த்தத்தையும் வழங்குகிறது. இந்த தேவையை புறக்கணிக்கும் போது, மனிதன் உள்ளார்ந்த தனிமையையும் வலியையும் அனுபவிக்கிறான். அறிவியல் மற்றும் உளவியல் ஆய்வுகள், கவனிக்கப்பட வேண்டும் என்ற மனநிலை மனித வளர்ச்சியின் அடிப்படைத் தூண் என்பதை உறுதிப்படுத்துகின்றன.

கவனிக்கப்பட வேண்டும் என்ற தேவை என்ன?

உளவியல் ரீதியாக, கவனிக்கப்பட வேண்டும் என்ற மனம் என்பது Need for Belonging and Validation ஆகும். Abraham Maslow உருவாக்கிய தேவைகளின் அடுக்கில், “Belongingness and Esteem” தேவைகள் மனித வாழ்வில் முக்கிய இடம் பெறுகின்றன. ஒருவர் சமூகத்தில் தன் இருப்பு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்ற ஆசை இயல்பான மனநிலை.

மூளை அறிவியல் பார்வையில் கவனிப்பு

Neuroscience ஆய்வுகள் கூறுவதுபோல், ஒருவர் கவனிக்கப்படுகிறார் என்ற உணர்வு ஏற்பட்டால், மூளையில் Dopamine மற்றும் Oxytocin போன்ற ஹார்மோன்கள் சுரக்கின்றன. இவை மகிழ்ச்சி, நம்பிக்கை மற்றும் இணைப்பு உணர்வுகளை உருவாக்குகின்றன. இதே நேரத்தில் புறக்கணிப்பு ஏற்பட்டால், மூளையின் Anterior Cingulate Cortex செயல்பட்டு, உடல் வலியைப் போன்ற மனவலியை உருவாக்குகிறது. அதனால் தான் “புறக்கணிப்பு வலிக்கிறது” என்பது அறிவியல் ரீதியாக உண்மையாகிறது.

குழந்தைப் பருவமும் கவனத்தின் தாக்கமும்

உளவியல் ஆராய்ச்சிகள், குழந்தைப் பருவத்தில் பெற்ற கவனமும் அன்பும், எதிர்கால மனநலத்துடன் நேரடியாக தொடர்புடையது என கூறுகின்றன. Attachment Theory படி, குழந்தைகள் பாதுகாப்பான கவனத்தை பெற்றால், அவர்கள் எதிர்காலத்தில் ஆரோக்கியமான உறவுகளை உருவாக்குகிறார்கள். கவனக் குறைவு ஏற்பட்ட குழந்தைகள், அங்கீகாரம் பெற அதிக முயற்சிகள் அல்லது தீவிரமான கவனத் தேடல்களில் ஈடுபடலாம்.

பெரியவர்களின் வாழ்க்கையில் கவனத் தேவை

கவனிக்கப்பட வேண்டும் என்ற மனம் குழந்தைகளுக்கு மட்டுமல்ல. பெரியவர்களிலும் இது தீவிரமாக செயல்படுகிறது. பணியிடத்தில் அங்கீகாரம் இல்லாதது, உறவுகளில் புறக்கணிப்பு, சமூக ஊடகங்களில் எதிரொலி இல்லாதது—இவை அனைத்தும் தன்னம்பிக்கை குறைவு மற்றும் மனஅழுத்தத்தை உருவாக்குகின்றன.

சமூக உளவியல் ஆய்வுகள், ஒருவர் தொடர்ந்து கவனிக்கப்படவில்லை என்ற உணர்வை அனுபவித்தால், அவர் உள்ளார்ந்த மதிப்பிழப்பு (low self-worth) மற்றும் தனிமை உணர்வை வளர்த்துக் கொள்வார் எனக் கூறுகின்றன.

கவனத் தேடலும் சமூக ஊடகங்களும்

இன்றைய டிஜிட்டல் காலத்தில், சமூக ஊடகங்கள் கவனிக்கப்பட வேண்டும் என்ற மனத்தைக் கூடுதலாக தூண்டுகின்றன. Like, Comment, Share போன்றவை மூளையில் dopamine-ஐ தூண்டி, ஒரு தற்காலிக மகிழ்ச்சியை வழங்குகின்றன. ஆனால் இது தொடர்ச்சியான வெளிப்புற அங்கீகாரத்திற்கு மனதை அடிமையாக்கும் அபாயத்தையும் கொண்டுள்ளது.

ஆரோக்கியமான கவனத் தேவையும் ஆரோக்கியமற்ற தேடலும்

கவனிக்கப்பட வேண்டும் என்பது இயல்பானது. ஆனால் அதனை பெறும் வழிமுறை முக்கியம். ஆரோக்கியமான கவனம் என்பது உண்மையான உறவுகளிலிருந்து வரும் புரிதலும் அங்கீகாரமும். ஆரோக்கியமற்ற கவனத் தேடல் என்பது நிரந்தர வெளிப்புற உறுதிப்படுத்தல்களை நாடுவது.

முடிவுரை

கவனிக்கப்பட வேண்டும் என்ற மனம் மனித பலவீனம் அல்ல; அது மனித இயல்பு. அறிவியல், உளவியல் மற்றும் மனித அனுபவங்கள் அனைத்தும் சொல்வது ஒன்றே—மனிதன் பார்க்கப்பட வேண்டும், கேட்கப்பட வேண்டும், உணரப்பட வேண்டும். இந்த தேவையை புரிந்து, ஆரோக்கியமான வழிகளில் நிறைவேற்றினால், மனித உறவுகளும் மன அமைதியும் ஆழமான அர்த்தம் பெறும்.

– கோ சங்கீதா